Odwieczne prawa wojny i sztuka wojenna sprzed dwudziestu trzech stuleci

Generał Artur Boucher (1847-1933), będący aktywnym uczestnikiem oraz obserwatorem I wojny światowej, poświęcił się później dokumentowaniu i analizie swoich przeżyć oraz obserwacji, co doprowadziło go do roli teoretyka i historyka wojskowego.

W książce "Odwieczne prawa wojny" podjął się szczegółowej analizy kilku kluczowych zagadnień. Skupił się między innymi na konfliktach zbrojnych pomiędzy potężnym imperium perskim a małymi państwami greckimi, badając jak rozdrobnienie Grecji wpłynęło na te starcia. Przyjrzał się również potencjałowi wojskowemu Ateńczyków i Spartan, a także rozłożył na czynniki pierwsze zwycięstwa Greków w bitwach pod Maratonem i Salaminą.

Ponadto, Boucher zagłębił się w zagadnienia strategii i taktyki, analizując dzieła greckich myślicieli takich jak Sokrates, Ksenofont i Epaminondas. Podjął również temat kampanii Aleksandra Wielkiego, omawiając jego triumfu w bitwach pod Granikiem, Issos i Arbelą. Dzieło zestawia także starożytną oraz napoleońską doktrynę walki z francuską strategią wojskową z roku 1914.

Aktualna edycja książki, oparta na wydaniu z 1924 roku, została wzbogacona o wstęp i obszerne przypisy autorstwa Bartosza Zakrzewskiego, co czyni ją jeszcze bogatszym źródłem wiedzy.