Obserwatorka

3/5
Historia zaczyna się jak wiele tego typu: główni bohaterowie pochodzą z dwóch skrajnych środowisk, ale bez względu na to połączyła ich pewna więź. Niestety relacja kończy się, pomimo pozornego zbliżenia. Powodem może być lęk odnośnie prawa bytu tego związku, czy też matka niepozwalająca synowi na kontakty z patologicznymi konotacjami. Jednak w kontekście dysfunkcji można wskazać więcej podmiotów, które dopuściły się różnego rodzaju nadużyć.
Do zauważalnych motywów wielu zachowań należą chociażby stereotypy, wyrachowanie oraz nadrzędna wartość opinii publicznej. Inne bywają niezrozumiałe bądź nie są wystarczająco wyjaśnione.
Uważam, że książka jest opowieścią o pewnej obsesji, poprowadzoną według znanego schematu. Powoli odsłaniane są kolejne sytuacje, które od początku miały doprowadzić do zamierzonego celu. W związku z czym wydarzenia mające miejsce nie są aż tak zaskakujące, jak można by się było spodziewać.
Zwykle nie wyłapywałam, czy też nie zwracałam uwagi na sceny intymne, ale tym razem przyjrzałam się ich częstotliwości. Dziwiła mnie ich spora ilość jak na ten gatunek. Wysnuwam na tej podstawie wniosek, że jest to zabieg celowy. Tak jakby pod płaszczykiem kryminału skrywało się coś zupełnie innego.