O apokalipsie

Apokalupto to określenie, które doskonale odzwierciedla znaczenie hebrajskiego słowa gala. Słowo to sugeruje akt ujawniania, odkrywania lub odsłaniania rzeczy, które są zwykle ukryte — mogą to być części ciała, jak głowa czy oczy, czy też bardziej tajemnicze elementy, jak aspekty cielesności, które nie są zazwyczaj pokazywane. Bywa, że te ukryte elementy można wyrazić, lecz pozostają one z zasady nieujawnione. Apokekalummenoi logoi odnoszą się tutaj do okazjonalnych komentarzy i rozważań o ukrytych aspektach rzeczywistości, przedstawiających rzeczy tajemnicze, nieoczywiste.

Myśl o zgromadzeniu wszystkich znaczeń związanych z hebrajskim gala wydała się w pewnym momencie konieczna. Patrząc na grecką sztukę i architekturę, a także fascynująca mnie niedawno galaktyka pod Drogą Mleczną, odkrywamy podobne idee zapisane w kamieniu czy na zwojach. Przykłady te oscylują wokół idei obnażenia, specyficznie apokaliptycznego odkrycia tego, co zakryte — na przykład ciała po zdjęciu ubrania czy żołędzia podczas obrzezania.

To, co jest szczególnie interesujące w tych biblijnych odniesieniach, to powaga aktu obnażenia. Gest ten, apokaliptyczny w swoim wydźwięku, często niesie ze sobą większy ciężar, a czasem i potencjalne niebezpieczeństwo, niż same wydarzenia, które mogą po nim nastąpić, takie jak intymne relacje między ludźmi.