Niebo nad Maralal

Praktycznie osiemnaście lat minęło, odkąd Kenia stała się drugim domem dla Christiny Hachfeld-Tapukai, z Hanoweru, która poślubiła wojownika z plemienia Samburu. Powieść ta jest formą dziennika, w którym autorka opisuje kilka miesięcy z życia w Afryce, oferując pasjonujący wgląd w codzienność mieszkańców wioski. Opisuje ich zmagania o przetrwanie w surowych warunkach, a także przybliża plemienne tradycje i obyczaje. Jej refleksje często sięgają głęboko do problematyki zderzenia dwóch odmiennych kultur, co skłania do zdecydowanych ocen. Pomimo miłości do piękna afrykańskiego kontynentu, jej spojrzenie jest realistyczne i pozbawione sentymentalizmu. Christina czuje duchową więź zarówno z nową, jak i rodzimą ojczyzną, co motywuje ją do walki o godność dla mieszkańców obu kontynentów. "Niebo nad Maralal" jest porywającą narracją o kobiecie, której życie napędza trwała, pomimo różnorodnych trudności, miłość dwóch osób. Pochodząca z Hanoweru Christina, z doświadczeniem w dziennikarstwie, po raz pierwszy udała się do Kenii w połowie lat osiemdziesiątych z dwójką synów, po śmierci pierwszego męża. Obecnie dzieli czas między rodziną w Kenii niedaleko Maralal oraz w Niemczech pod Hanowerem.