Nie zgubię drogi

Podróżowanie jest formą życia, w której odkrywamy prostotę codzienności. Każde spotkanie staje się portem do nowego świata, a każda twarz opowiada inną historię. Spacerując, odkrywamy siebie i otaczającą nas rzeczywistość, doświadczając tej szczególnej wolności, która wynikającego z ruchu.Bywają lata, które zamykają nas niczym zakurzone skrzynie - czasem to ściany biura, innym razem szpitalne łóżka czy mury więziennych cel. Niekiedy to praca zniewala nas, czasem troska o bliskich lub wyzwania życiowe, jak choroba czy dzieło, które wymaga uwagi. Innym razem wpadamy w pułapkę depresji, gdzie nawet szeroko otwarte okna nie rozjaśniają mroku naszej codzienności. Wówczas, mimo fizycznej obecności, czujemy się nieobecni. Z takiego mroku rodzi się potężne pragnienie, które nie jest jedynie tęsknotą za urlopem. Nawet najpiękniejsze plaże czy zabytki nie są w stanie zaspokoić tego głodu. Osoba ogarnięta tym szczególnym rodzajem ciemności pragnie jedynie ruszyć w drogę.Luigi Nacci, pisarz o wyjątkowym spojrzeniu na wędrowanie jako styl życia, rozważa, co oznacza bycie w drodze w dzisiejszym świecie. Dla niego to nie tylko podróż, ale głęboko pierwotne i jednocześnie rewolucyjne doświadczenie, które ma ogromną wartość w współczesnym świecie.