Nauki o bezpieczeństwie

Książka oferuje wgląd w rozwój studiów nad bezpieczeństwem z perspektywy filozofii nauki. Autor analizuje kluczowe standardy naukowości, opierając się na pracach Karla Poppera, Thomasa Kuhna, Ludwika Flecka i Imre Lakatosa, a następnie bada ich zastosowanie w kontekście dwóch przypadków: szkoły amerykańskiej oraz nowo kształtującej się szkoły polskiej. Publikacja jest rozprawą teoretyczną w dziedzinie bezpieczeństwa i przybliża, jak kluczowe instytucje naukowe współdziałają ze sobą.W poszczególnych częściach książki autor bada, jak bezpieczeństwo stało się jednym z centralnych tematów nauk społecznych. Tłumaczy, że stało się to możliwe dzięki wsparciu ze strony państwa oraz rosnącym potrzebom informacyjnym wojskowości i polityki. Stany Zjednoczone stanowiły kluczowy punkt odniesienia, gdzie zimna wojna znacząco wpłynęła na rozwój studiów strategicznych. Po rozszerzeniu definicji bezpieczeństwa, ukształtowały się współczesne globalne studia nad bezpieczeństwem.W Polsce, bezpieczeństwo tradycyjnie było przedmiotem analiz wojskowych, a także badań prowadzonych przez cywilne służby bezpieczeństwa oraz naukowców z dziedziny nauk społecznych. W 2011 roku powołano odrębną dyscyplinę naukową o nazwie "nauki o bezpieczeństwie", która integruje wiedzę z zakresu wojskowości, policji, wywiadu, prawa oraz politologii. Dyscyplina ta jest unikalna w skali OECD. Autor podejmuje próbę zrekonstruowania jej rozwoju, przyglądając się dobrym praktykom z globalnego środowiska naukowego.