Najszczęśliwsza

Maxa Czornyja polubiłam już przy okazji jego literackiego debiutu. “Grzech”, pierwsza książka z serii o komisarzu Eryku Daryło, był jednym z tych thrillerów, od których nie można spać w nocy… ale nie tylko z napięcia i przestrachu, ale i także pragnienia, by rzucić się do książki i dokończyć ją na jednym wdechu! Rzadko kiedy podobają mi się aż tak bardzo polskie książki, a zwłaszcza thrillery. Czornyj jednak potrafi sprzedać swoją historię w sposób niezwykle atrakcyjny i ciekawy. To co go też odróżnia od większości kolegów i koleżanek po fachu, to fakt, że z zawodu jest adwokatem, a więc jest w stanie przemycić do swoich książek perspektywę “stróża prawa”.

Ostatnio wzięłam się trochę za nadrabiania książek Czornyja. Stwierdziłam, że na pierwszy ogień wybiorę książkę “Najszczęśliwsza”, bo od jakiegoś czasu znajdowała się na mojej półce i kusiła, by się za nią zabrać. Nie powiem - do przeczytania i wyrobienia własnej opinii na temat tej powieści zachęciło mnie również to, że książka wywołuje tak skrajne reakcje - jedni uważają ją za jedną z najgorszych w dorobku tego pisarza, a inni wychwalają ją pod niebiosa. Póki co, Czornyj nigdy mnie nie zawiódł, więc do książki podchodziłam jednak z nadzieją i entuzjazmem, niż z niechęcią.

Fabuła książki skupia się wokół postaci Dawida Kustera. Cztery lata temu jego żona została brutalnie zamordowana. Dawid cały czas jest prześladowany przez demony przeszłości, ale tym razem zaszły one za daleko - otrzymuje rzekomy list od zmarłej żony. Z początku potraktowałby pewnie to jako okrutny psikus kogoś, kto chce, aby jego życie na zawsze stało się piekłem. Ale spokoju nie daje mu fakt, że charakter pisma jest tak uderzająco podobny, a sam list zawiera informacje, o których nikt postronny nie wiedział. Czy jego żona żyje?

Z tej pozornie prostej fabuły, Maxowi Czornyjowi udało się stworzyć jeden z najgęstszych thrillerów psychologicznych, z jakimi miałam do czynienia. Sam główny bohater, to mężczyzna, którego melancholia i wieczny ból istnienia przemieniły w człowieka pozbawionego uczuć i życia. Pozornie po śmierci żony, zbudował swoje życie na nowo, mając za partnerkę dużo młodszą od niego Magdę. Ale teraz, kiedy otrzymuje te liściki, staje się jeszcze bardziej pokaleczony emocjonalnie.

Akcja “Najszczęśliwszej” zdołała wciągnąć mnie od pierwszej strony i zadana zagadka nie potrafiła mi wyjść z głowy. Główny bohater został wkręcony w przedziwną podróż, która nieraz mnie zaskoczyła. I ten klimat… To jedna z najbardziej oryginalnych opowieści, z jakimi miałam kiedykolwiek do czynienia. Zdecydowanie polecam, świetna książka

Bardzo trudno jest mi na spokojnie zasiąść do opinii o tej książce. “Najszczęśliwsza” Maxa Czornyja obudziła we mnie spektrum emocji, które zdecydowanie zostaną ze mną na dłużej. Czytając tą książkę przeżyłam pewnego rodzaju przemianę wewnętrzną i pomyślałam o tym jak kruche i łatwe do złamania może być życie. Żeby szerzej opowiedzieć o tej książce, musiałabym zacząć zdradzać szczegóły z fabuły, a zdecydowanie chcę tego uniknąć.

Do książki Czornyja podchodziłam tak naprawdę nie wiedząc o niej nic. Samego autora kojarzyłam już wcześniej i jestem prawie pewna, że jeszcze przed pandemią czytałam inną jego powieść - a mianowicie “Rzeźnika”. Można więc powiedzieć, że poniekąd jest to autor, z którym swoją “czytelniczą znajomość" dopiero zaczynam. Ale zdecydowanie, po lekturze “Najszczęśliwszej”, wiem że to będzie długa przyjaźń...

Książce gatunkowo najbliżej do miksu thrillera i powieści sensacyjnej. Zdecydowanie najważniejszym wątkiem w tej książce jest pewna zagadka, którą główny bohater musi rozwiązać. Dawid Kaster, trzy lata temu stracił żonę, ale ta wydaje się wrócić zza grobu. Bo jak inaczej wyjaśnić fakt, że wysyła mu ona listy?! Choć pozornie może być to element okrutnej gry z nieszczęśliwym wdowcem, to Kaster nie ma wątpliwości, że autorką tych notek jest jego zmarła żona Ilona. Czy ona żyje? A może to ktoś inny próbuje mu namieszać w głowie? Po odpowiedzi na te pytania, będzie musiała zejść do samego piekła... Tylko, czy będzie w stanie wygrać ze swoimi demonami przeszłości?

Na największą pochwałę zasługuje szczególnie umiejętność kreowania postaci. Dawid, to ten rodzaj bohatera, który z pozoru jest milczący, tajemniczy i odrobinę nieprzewidywalny, ale w środku skrywa prawdziwego wrażliwca. Bardzo mi się on spodobał, choć według mnie momentami popełniał nieco niezrozumiałe dla mnie decyzje. Ale cóż, każdy z nas jest człowiekiem i może się mylić.

Sam klimat powieści jest niesamowity. Powieść jest mroczna, gęsta od klimatu i wciąga niewiarygodnie posępną atmosferą. Już od pierwszych stron Czornyj buduje bardzo ciężki klimat i z czasem go tylko zagęszcza. Absolutnie fenomenalne.

Powieść czyta się dość szybko - a przynajmniej mi szybko zleciała. Wiąże się z tym malutki zarzut jaki mam - a mianowicie, zakończenie wydaje się niesamowicie pospieszne! Może to tylko moje wrażenie, ale było ono na tyle silne, że ostatecznie przyznaję 4.5, a nie 5 gwiazdek. Choć gdybym miała oceniać wszystko oprócz zakończenia, to na pewno przyznałabym “Najszczęśliwszej” maksymalną ocenę.