Nagroda

W roku 1940 szesnastoletnia Galle de Barbet staje w obliczu brutalnej rzeczywistości, gdy niemieckie wojska zajmują Francję. W jej poukładane życie wdziera się chaos: bliska przyjaciółka, Rebeka, wraz z rodziną zostaje wywieziona w nieznane, a niemiecki dowódca przejmuje dom Barbetów niedaleko Lyonu. Tragiczne wydarzenia nie omijają jej rodziny - ojciec i brat giną, a matka popada w obłęd. Nawet osoby, które miała za lojalne, stają się zdrajcami.

Galle angażuje się w ruch oporu, gdzie niestrudzenie pracuje nad przerzucaniem żydowskich dzieci w bezpieczne miejsca. Bierze udział w licznych zadaniach, które mają chronić artystyczne dziedzictwo Francji. Jednak pod koniec wojny, niesłusznie oskarżona o współpracę z okupantem, zostaje zmuszona do ucieczki, najpierw do Paryża, potem do Nowego Jorku.

Jej życie prowadzi ją przez różnorodne ścieżki - od kariery modelki u Diora, przez małżeństwo i macierzyństwo, aż po głębokie emocjonalne straty i odkrycie prawdziwej miłości. Po latach Galle powraca do Paryża, gdzie zakłada muzeum, aby zachować pamięć o ofiarach Holokaustu. Mimo to, nie jest w stanie zrzucić z siebie piętna kolaborantki, dopóki jej wnuczka, szanowana dziennikarka polityczna, nie zajmuje się ujawnieniem prawdy o jej działaniach, ukazując Galle jako prawdziwą bohaterkę wojenną.