My, superimigranci

Emilia miała zaledwie kilka lat, kiedy w 1988 roku wraz z rodzicami opuściła swoją ojczystą Polskę, aby rozpocząć nowe życie w Berlinie Zachodnim. To był czas wielkich zmian i adaptacji; wraz ze zmianą miejsca zamieszkania przyszły nowe wyzwania: nowe nazwisko, nowy język i nowa tożsamość. Ich dawne życie zostawili za sobą, dążąc do swojego marzenia o lepszej przyszłości. W ciągu paru miesięcy stała się Niemką, a wszystko, co miało polskie korzenie, zostało zepchnięte na margines.

W trakcie spotkań towarzyskich serwowano potrawy obce polskiemu domowi: mozzarellę z pomidorami zamiast tradycyjnych pierogów. W momencie, gdy Emilia popełniła dwa błędy w dyktandzie z niemieckiego, matka zareagowała przerażeniem. Polacy stanowili drugą najliczniejszą grupę imigrantów w Niemczech po Turkach, lecz tylko oni starali się wtopić w otoczenie, by pozostać niezauważeni. Emilia Smechowski w swoim dziele emocjonalnie ukazuje wspólne losy Polaków za granicą – opowiada o pragnieniu sukcesu, emancypacji oraz budowania samoświadomości.

„My, super imigranci” to wielowarstwowa opowieść: autobiografia kobiety, esej i historia rodziny, a także komentarz do współczesnej debaty o uchodźcach. Smechowski w swojej pracy przełamuje tabu rodzinnej gry w ukrywanie, zastępując je niemal bolesną szczerością. Jak zauważają media takie jak „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, jej styl łączy esej z narracją, tworząc spójny obraz niemieckiej sceny migracyjnej. „Frankfurter Rundschau” podkreśla, że lakoniczne obserwacje autorki rzucają nowe światło na tę kwestie.

Dzięki książce temat polskiej imigracji w Niemczech zyska większe zainteresowanie, jak stwierdza NDR Kultur. To opowieść o wyzwoleniu, a jednocześnie refleksja o imigracji, integracji i poczuciu ojczyzny, zaznacza „Deutschlandfunk”. Emilia Smechowski jest uznawana za jedną z najbardziej odważnych pisarek swojego pokolenia przez Maxim Billera, a Isabel Bogdan widzi w jej dziele prawdziwą sagę rodzinną, która mimo swojej jednostkowej formy odzwierciedla historie wielu osób.

Emilia Smechowski, urodzona w Polsce w 1983 roku, uczęszczała na studia z zakresu śpiewu operowego i romanistyki w Berlinie i Rzymie. Przez pewien czas pełniła funkcję redaktorki w dzienniku „Die Tageszeitung”, a obecnie pracuje jako niezależna autorka dla tytułów takich jak „Geo”, „Süddeutsche Zeitung” i „Die Zeit”. Jej esej na temat niewidzialności Polaków zdobył liczne nagrody, w tym Niemiecką Nagrodę Reporterów oraz Polsko-Niemiecką Nagrodę Dziennikarską.