Mój sąsiad wróg. Tom 1

Izraelczycy i Palestyńczycy, dwa żyjące obok siebie narody, od pokoleń żyjące w nienawiści. Wśród konfliktu trwającego od tysięcy lat rodzi się miłość. Wbrew rozsądkowi, nie zważając na religię, podziały, politykę. Erzsébet i Hassan, żydówka i muzułmanin.
Muszą stawić czoła całemu światu, w którym na każdym kroku będą im rzucane kłody pod nogi.
Przekonamy się, jak potężna jest nienawiść, ale równie silna jest miłość.
A życie ogromnie ich doświadczy.

Marcin Margielewski to znany i ceniony autor powieści o kulturze arabskiej. To moje pierwsze spotkanie z jego twórczością. Przyznam, że opowieść o ziemi obiecanej mnie nieco nużyła. Jednak nie zniechęciłam się, a czytając dalej, przechodząc do właściwej opowieści, przekonałam się, że był to przemyślany zabieg! Autor chciał nam pokazać, od czego zaczął się konflikt na Bliskim Wschodzie. Nie miałam pojęcia, że powód znajdziemy w Biblii, a dokładniej-tysiące lat temu Bóg dał Izraelczykom ziemię, a oni nadal o te tereny toczą wojny. Aż ciężko w to uwierzyć! I to żydzi, którzy tyle przecież wycierpieli podczas drugiej wojny światowej. Z ofiar stali się katami.
Czytam sporo powieści osadzonych w czasie drugiej wojny światowej, często spotykałam się z tym, iż żydzi ocaleni z Holokaustu wyjeżdżali do Palestyny. Nie zastanawiałam się jednak nad tym dlaczego tam i w jaki sposób zbudują tam swoje życie.
Autor pokazuje nam brutalną rzeczywistość- prześladowania, nienawiść, wygnanie. Izrael powstał kosztem morza przelanej krwi, cierpienia mnóstwa ludzi. To przerażające... A przecież to nadal się dzieje!
Pan Margielewski wiele rozjaśnił mi w głowie, zmusił do głębszego zastanowienia się, przeglądałam również mapy chcąc na nich umiejscowić sobie te informacje.

Historia Erzsébet i Hassana urzekła mnie. Postać Erzsébet, stała mi się bardzo bliska, to niezwykła, pokorna, szlachetna osoba. To jak gotowa była walczyć o miłość jest godne podziwu.
Bardzo podobało mi się, że poznajemy ją już w okresie dzieciństwa, widzimy, jak wiele przeszła.

"Erzsébet szła przez życie po cichu i niezauważona, ale w kluczowych momentach chwytała za lejce i potrafiła nim sterować w kierunku, który sobie obrała. Nawet w sytuacjach, na które, jak się wydawało, nie miała żadnego wpływu".

"Babcia Eli była w tej kwestii niereformowalny. Nigdy nie zdarzyło jej się zapomnieć o innych, zawsze zapominała o sobie[...]".
Jestem ogromnie ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Wyczekuję informacji czy kobieta odnajdzie utraconego przed laty brata lub choćby dowie się czegokolwiek o jego losie.

Jestem zachwycona tą historią i planuję sięgnąć po inne powieści autora.

Kto mnie obserwuje dłuższy czas, ten doskonale wie jak bardzo lubię twórczość Marcina Margielewskiego. Czytam go od premiery książki w 2019 "Jak podrywają arabscy szejkowie", później dosłownie pochłaniałam każdą kolejną premierę, choć przyznam, że od 2022/23 czytałam jego książki wybiórczo, nie nadążałam czytać wszystkich na bieżąco.

Cenię książki Marcina za lekką formę przekazu, choć poruszają trudne i często brutalne sytuacje. Każda książka to była ogromna dawka wiedzy przyswajana w bardzo przyjemny sposób.
Wszystkie wciągały mnie niemal od pierwszej strony, jednak tym razem coś poszło nie tak.... Czytałam opinie innych i wiem, że wiele osób pokochało "Mój sąsiad wróg" i nie potrafili się oderwać, jednak ja bardzo zmuszałam się do jej lektury. Zdarzały się opisy nic nie wnoszące do relacji bohaterów, bardzo mi się one ciągnęły i towarzyszyła mi myśl, że czytam je po nic... A już szczególnie trudne były dla mnie wstawki cytatów z Biblii. Sprawiały, że zapominałam o tym co dotychczas czytałam i powodowały w mojej głowie ogromny mętlik, znudzenie.

Sama historia Erzsébet i Hassana bardzo mnie poruszyła, ciężko mi było przetrawić to, że takie sytuacje miały, a w zasadzie nadal mają miejsce..
Kiedy tylko sobie o nich przypomnę, ogarnia mnie ogromna nienawiść względem tych, którzy zgotowali im takie piekło... Czuję ogromną niesprawiedliwość, żal i niemoc.. jest mi tak źle, że ludzie są dla siebie tacy wredni, zawistni.

Jest to pierwszy tom dylogii i choć książka mnie nie porwała to chętnie poznam dalszą część historii losów współczesnego Romea i Julii.

Wydaje mi się, że moje niezadowolenie głównie wyniknęło z moich wygórowanych oczekiwań, nastawiłam się na fabularyzowaną opowieść jak za dawnych lat, a otrzymałam taką wymagającą wyjątkowego skupienia i cierpliwości.

Kochani, zachęcam Was do przeczytania i wyrobienia własnego zdania na ten temat.
Mam nadzieję, że traficie do grona fanów! Najlepiej całej twórczości Marcina.