Mit Galicji

Jak dziś postrzegamy Galicję? Czy kraina ta jest otoczona aurą pozytywnego mitu, czy też niekorzystną legendą? Czy nadal kojarzymy ją z Galicją szczęśliwą, pełną dobrobytu, czy raczej Galicją pełną cierpienia? Jak odbieramy jej przeszłość – jako miejsce rządzone przez kochanego cesarza, czy konserwatywnego biurokratę? Czy była to Arkadia, czy raczej odległa peryferia Europy, łącząca nas z „pół-Azją”? Niełatwo odpowiedzieć, czy była to ziemia „nędzy galicyjskiej”, czy raczej teren wzrostu, gdzie obowiązywały liberalne prawa, albo też miejsce znane z nieporządku podczas „galicyjskich wyborów”. Czy Galicja była miejscem harmonii wspólnotowej czy raczej sceną narodowych i społecznych konfliktów?To właśnie te pytania inspirowały powstanie albumu towarzyszącego wystawie o tej samej nazwie. Publikacja ta próbuje odpowiedzieć na pytania dotyczące Galicji, regionu, który nie istnieje już na mapie, lecz przetrwał w formie mitu mimo burzliwych dziejów obu wojen światowych i reżimów totalitarnych. Album opowiada o wspólnym dziedzictwie pamięci, które łączy podzielone niegdyś i obecnie granicami narody: Polaków, Ukraińców, Austriaków i Żydów. Chociaż jest to wizja wyimaginowana, to uniwersalna Galicja nadal jest obecna w świadomości, choć granice nowoczesnej rzeczywistości, jak strefa Schengen, dzielą jej polską część od ukraińskiej Hałyczyny. Warto podkreślić znaczenie „galicyjskiego doświadczenia” zachodniej Ukrainy w procesie „europejskiego zrywu” na kijowskim Majdanie. Galicja to zatem nie tylko pamięć historyczna, lecz także dowód na potęgę mitu oddziałującego na rzeczywistość.Album ten zawiera ponad 300 reprodukcji dzieł i dokumentów pochodzących z polskich, ukraińskich oraz austriackich Kolekcji, a o Galicji i jej mitach piszą uznani eksperci z Europy i spoza niej, m.in. Matthias Beitl, Emil Brix, Patrice M. Dabrowski oraz Jarosław Hrycak. Wystawę, która została zorganizowana we współpracy z Wien Museum, będzie można podziwiać od marca 2015 roku.