Męczennicy na płótnie

Komisarz Bondys znów staje przed wyzwaniem. Miasto, ledwie odetchnąwszy od traumy seryjnego mordercy, musi zmierzyć się z kolejną makabryczną zbrodnią. Z rzeki wyłowiono ciało starszej kobiety, noszące ślady brutalnego morderstwa. To dopiero początek koszmaru - wkrótce ginie młody chłopiec, a jego śmierć staje się wyraźnym sygnałem dla śledczych - zbrodnie nie są dziełem przypadku.
Drugi tom przygód komisarza Bondysa dorównuje poziomem pierwszemu. Autor mistrzowsko buduje napięcie, nie dając czytelnikowi chwili wytchnienia. Atmosfera gęstnieje z każdą stroną, a my wraz z bohaterami zagłębiamy się w mroczne zakamarki zbrodni.
To, co najbardziej cenię w tym kryminale, to brak schematów. Motywy mordercy pozostają zagadką do samego końca, a my, niczym detektywi, tropimy wskazówki i snujemy teorie. Choć czasem wydaje się, że rozwiązanie jest tuż-tuż, finał zaskakuje i udowadnia, że pozory mylą.
Kolejnym atutem książki jest postać Bondysa. To nie typowy "twardziel" z problemami osobistymi. Zamiast tego mamy do czynienia z człowiekiem obdarzonym mizofonią - nietypową przypadłością, która staje się nieodłącznym elementem jego życia. Autorka wplata w fabułę ciekawostki na temat tej dolegliwości, uświadamiając czytelników, jak powszechna ona może być.
Miłośników kryminałów z pewnością ucieszy również brak wątków miłosnych, często sztucznie wtłaczanych do tego gatunku. Dla komisarza Bondysa liczy się przede wszystkim śledztwo, a relacje między bohaterami budują atmosferę realizmu i wiarygodności. Szczególnie intryguje relacja komisarza z jego starszą sąsiadką Esterą, która zostanie na koniec wyjaśniona.