Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pytania o miejsce. Sondowanie topografii literackich XX i XXI wieku
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka ta bada różnorodne dzieła, które uznano za literackie topografie. Wśród nich znajdują się antologie z lokalnym odniesieniem, powieści autorstwa Szczepana Twardocha i Aleksandra Bumgardtena, reportaże Witolda Zaleskiego i Filipa Springera, eseje Mariusza Jochemczyka, poezja Feliksa Netza i księdza Jerzego Szymika, a także utwory sylwiczne Wojciecha Nowickiego i Tomasza Różyckiego. Chociaż dzieła te różnią się gatunkiem literackim, kontekstem i generacją twórców, łączy je skupienie na miejscu. Miejsce to nie tylko odsyła do określonych lokalizacji geograficznych, takich jak Śląsk, dawne Kresy Wschodnie, czy miasta takie jak Katowice i Pszów, ale także prowokuje do postawienia licznych pytań o regiony, centra i peryferie, a także o zjawiska historyczne, emocjonalne i kulturowe związane z danymi miejscami. Te topograficznie zorientowane analizy to sposób spojrzenia na miejsca, które mimo uznanych za dystroficzne, pozostają istotnym tematem w współczesnej kulturze. Studium tych konkretnych przypadków służy zbadaniu szerszego terytorium problemów teoretycznych, jakie wyznaczają we współczesnym literaturoznawstwie badania przestrzenne, takie jak nowy regionalizm i geopoetyka, pozostające otwarte na dalsze odkrycia i interpretacje.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka ta bada różnorodne dzieła, które uznano za literackie topografie. Wśród nich znajdują się antologie z lokalnym odniesieniem, powieści autorstwa Szczepana Twardocha i Aleksandra Bumgardtena, reportaże Witolda Zaleskiego i Filipa Springera, eseje Mariusza Jochemczyka, poezja Feliksa Netza i księdza Jerzego Szymika, a także utwory sylwiczne Wojciecha Nowickiego i Tomasza Różyckiego. Chociaż dzieła te różnią się gatunkiem literackim, kontekstem i generacją twórców, łączy je skupienie na miejscu. Miejsce to nie tylko odsyła do określonych lokalizacji geograficznych, takich jak Śląsk, dawne Kresy Wschodnie, czy miasta takie jak Katowice i Pszów, ale także prowokuje do postawienia licznych pytań o regiony, centra i peryferie, a także o zjawiska historyczne, emocjonalne i kulturowe związane z danymi miejscami. Te topograficznie zorientowane analizy to sposób spojrzenia na miejsca, które mimo uznanych za dystroficzne, pozostają istotnym tematem w współczesnej kulturze. Studium tych konkretnych przypadków służy zbadaniu szerszego terytorium problemów teoretycznych, jakie wyznaczają we współczesnym literaturoznawstwie badania przestrzenne, takie jak nowy regionalizm i geopoetyka, pozostające otwarte na dalsze odkrycia i interpretacje.
