Psy nad jeziorem

Bośniacko-hercegowiński poeta i eseista Nano Mazuth, posiadający kanadyjski paszport, jest autorem kilku wierszy zatytułowanych „Psy nad jeziorem”. Pewnego dnia zapada w śpiączkę, a jego umysł, odcięty od świata zewnętrznego, zaczyna tworzyć równoległą rzeczywistość. W tej niezwykłej przestrzeni jego wspomnienia mieszają się z wytworami wyobraźni, gdzie czas przeszły i przyszły tracą swoje granice, a zmarli z różnych epok razem z żywymi uczestniczą w surrealistycznym pochodzie przez zawirowania Bałkanów. Nezveti, niepozorny recepcjonista, odkrywa nieprzytomnego poetę w hotelowym pokoju i, czując niespodziewaną więź z Mazuthem, podaje się za jego krewnego. Aby wytłumaczyć przed współlokatorem swoje częste wizyty w szpitalu, snuje opowieść o umierającej kuzynce. Niczym Szeherezada, każdego dnia opowiada przyjacielowi porywające historie o życiu Bessy, inspirowane jej fascynacją Dubrownikiem, literaturą renesansową i młodą lekarką. Obaj narratorzy odważnie przemierzają granice między możliwym a niemożliwym.„Psy nad jeziorem” to senna podróż przez labirynt życiorysów wybitnych postaci i anonimowych bohaterów, wypełniony literackimi klejnotami i ciekawostkami historycznymi. To innowacyjne dzieło jednego z najwybitniejszych pisarzy z Bałkanów. Książka stanowi stylistyczne ćwiczenia, nawiązując do serialu „Zagubieni” oraz powieści Roberta Bolaño „Dzicy detektywi”. „Psy nad jeziorem” to olśniewająca szkatułkowa fantasmagoria, gdzie szkatułka raz staje się kołyską, innym razem trumną. — Piotr Kofta