Pani na Czachticach

Powieść historyczna pełna barw i emocji, będąca zbeletryzowaną biografią kobiety znanej jako "krwawa hrabina". Elżbieta Batorówna, żyjąca w latach 1560-1614, pochodziła z arystokratycznej rodziny o trudnej historii genetycznych zaburzeń mentalnych. W jej rodzie nie brakowało przypadków schizofrenii i innych patologicznych zachowań, co wpłynęło na jej późniejsze życie. Już jako dziecko Elżbieta przejawiała niepokojące zainteresowania, fascynując się publicznymi egzekucjami. W dorosłym życiu jej okrucieństwo przybrało zatrważające rozmiary — z pasją torturowała służących, Cyganów, przestępców oraz przypadkowe ofiary w okolicach zamku w Czachticach, który stał się miejscem budzącym postrach. Ostatecznym przejawem jej okrutnej obsesji była wiara, że zachowa wieczną młodość dzięki kąpielom w krwi dziewic. Przez ponad dwie dekady prześladowała młode kobiety, kończące życie w jej zamku podczas okrutnych tortur.