Kroniki literackie prowincji

Ostrów Wielkopolski, choć nie tak starożytny jak sąsiedni Kalisz, ma głęboko zakorzenioną i zróżnicowaną przeszłość. Jego historia splata się z wpływami różnych kultur i religii, co nadaje miastu niezwykłego charakteru. Pomimo że przez wiele lat pozostawał niewielki i często traktowany był jako drugorzędny, jego wielokulturowość i tolerancja były cechami wyróżniającymi się na tle innych miejsc. W XIX wieku dominuje tu ludność niemiecka, co dodatkowo wzbogaca jego społeczno-kulturową mozaikę.

Banach, autor książki o tym mieście, podchodzi do tematu rzetelnie, bez prób wyidealizowania Ostrowa. W swoich opisach unika upiększania, skupiając się na przedstawieniu rzeczywistości i nie starając się przypisywać miastu większej istotności, niż faktycznie ma. Nie boi się wskazywać na jego wady i mankamenty. Pomija również mity i legendy, takie jak historia o heroicznej śmierci arcybiskupa Ledóchowskiego czy opowieść o Republice Ostrowskiej. Mimo swojego krytycznego podejścia, Banach darzy to miasto szczególnym sentymentem, bowiem to tutaj zakorzeniły się pokolenia jego przodków.

W książce autor stawia na szczerość i obiektywizm, unikając jednoznacznej klasyfikacji literackiej w stronę reportażu historycznego czy biograficznego. To, co oferuje czytelnikowi, jest raczej rzeczywistością niż wyobrażeniem, sprawiając, że Ostrów jawi się jako miejsce na pograniczu fikcji i prawdy, gdzie unikalny charakter miasta zostaje wiernie oddany.