Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Jeszcze żywi czy już zmarli?
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
W XIX wieku społeczeństwo europejskie zmagało się z paradoksem w podejściu do ciała zmarłego. Podczas gdy zwłoki bliskiego były traktowane z czcią i starannie zachowywane w różnych artefaktach, ciało obcego było dehumanizowane i przekształcane w rzecz pozbawioną tożsamości i godności. To ambiwalentne podejście do śmierci, wyrażane w różnych praktykach, od wstrętu przez ciekawość seksualną lub naukowo-medyczną aż po uświęcenie, stanowi dowód na zmieniające się postrzeganie wiedzy, emocji oraz potrzeb człowieka w wymiarze estetycznym i ekonomicznym.W polskim romantyzmie szczególną uwagę zwracały losy ciał emigrantów. Przykłady losów Joachima Lelewela, Fryderyka Chopina i Antoniego Ostrowskiego ilustrują te kwestie. Związane z nimi działania „Rozproszeństwa Nocy Listopada” odzwierciedlają sposób myślenia o Wielkiej Emigracji jak o rodzinie oraz o zmarłym polskim uchodźcy jako symbolu Polski. Troska o właściwe zabezpieczenie tych ciał była postrzegana jako symboliczna szansa na wskrzeszenie Ojczyzny. Przetrwanie zwłok stawało się metaforą przetrwania samej Polski.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
W XIX wieku społeczeństwo europejskie zmagało się z paradoksem w podejściu do ciała zmarłego. Podczas gdy zwłoki bliskiego były traktowane z czcią i starannie zachowywane w różnych artefaktach, ciało obcego było dehumanizowane i przekształcane w rzecz pozbawioną tożsamości i godności. To ambiwalentne podejście do śmierci, wyrażane w różnych praktykach, od wstrętu przez ciekawość seksualną lub naukowo-medyczną aż po uświęcenie, stanowi dowód na zmieniające się postrzeganie wiedzy, emocji oraz potrzeb człowieka w wymiarze estetycznym i ekonomicznym.W polskim romantyzmie szczególną uwagę zwracały losy ciał emigrantów. Przykłady losów Joachima Lelewela, Fryderyka Chopina i Antoniego Ostrowskiego ilustrują te kwestie. Związane z nimi działania „Rozproszeństwa Nocy Listopada” odzwierciedlają sposób myślenia o Wielkiej Emigracji jak o rodzinie oraz o zmarłym polskim uchodźcy jako symbolu Polski. Troska o właściwe zabezpieczenie tych ciał była postrzegana jako symboliczna szansa na wskrzeszenie Ojczyzny. Przetrwanie zwłok stawało się metaforą przetrwania samej Polski.
