Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Jerzy Jaworowski. Na papierze
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Jerzy Jaworowski (1919–1975) był niezwykle utalentowanym grafikiem czasów PRL-u, znanym jako projektant książek i ilustrator. Współpracował przede wszystkim z wydawnictwem Czytelnik, ale również z innymi, takimi jak PIW, Iskry czy Więź. Niewielu wiedziało, że w domowym zaciszu tworzył rysunki osobiste, których tematyka została przedstawiona w tej książce. Każdego dnia powstawał nowy rysunek przy użyciu autorskiej techniki łączącej tusze z acetonem. Pośmiertna wystawa, na której prezentowano te prace, zachwyciła zarówno publiczność, jak i krytyków. Danuta Wróblewska zauważyła, że twórczość Jaworowskiego przywraca wiarę w podstawy sztuki, jaką jest rysunek — najprostsze narzędzie wyrazu artystycznego i podstawę studiów nad plastyką. Henryk Tomaszewski, bliski przyjaciel artysty, był pod wrażeniem jego dynamicznych szkiców, które wyglądały jak tańczące postacie oraz jakby odbite stemple. Jaworowski osiągał w swoich pracach wyjątkową kontrolowaną spontaniczność, podobną do tej charakterystycznej dla mistrzów, gdzie każda linia była precyzyjnie zaplanowana.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Jerzy Jaworowski (1919–1975) był niezwykle utalentowanym grafikiem czasów PRL-u, znanym jako projektant książek i ilustrator. Współpracował przede wszystkim z wydawnictwem Czytelnik, ale również z innymi, takimi jak PIW, Iskry czy Więź. Niewielu wiedziało, że w domowym zaciszu tworzył rysunki osobiste, których tematyka została przedstawiona w tej książce. Każdego dnia powstawał nowy rysunek przy użyciu autorskiej techniki łączącej tusze z acetonem. Pośmiertna wystawa, na której prezentowano te prace, zachwyciła zarówno publiczność, jak i krytyków. Danuta Wróblewska zauważyła, że twórczość Jaworowskiego przywraca wiarę w podstawy sztuki, jaką jest rysunek — najprostsze narzędzie wyrazu artystycznego i podstawę studiów nad plastyką. Henryk Tomaszewski, bliski przyjaciel artysty, był pod wrażeniem jego dynamicznych szkiców, które wyglądały jak tańczące postacie oraz jakby odbite stemple. Jaworowski osiągał w swoich pracach wyjątkową kontrolowaną spontaniczność, podobną do tej charakterystycznej dla mistrzów, gdzie każda linia była precyzyjnie zaplanowana.
