Jaszczurówka

Kiedy chrześcijanin myśli o sztuce, nie zawsze skupia się od razu na twórcy i jego dziele. Jednakże, gdy przyjrzy się z bliska artyście i jego twórczości, z czasem jego myśli kierują się także ku wymiarom duchowym, wychodząc poza to, co widzialne. Piękno Chrystusa, stwórcy świata, który oznajmił, że wszystko, co stworzył, było dobre, a więc piękne, jest głęboko zakorzenione w wierze. Nawet kiedy Jego twarz została oszpecona, co sprawiło, że musiano ją zasłaniać, Chrystus nie wycofał się z tego stwierdzenia. Choć Oblubieniec Izraela i Kościoła doświadczyli cierpień, piękno, które uosabiają, pozostaje nienaruszone, a nadzieja na życie wieczne jest pełna wdzięku. Człowiek, jako stworzenie Boga, został obdarzony najpiękniejszą formą, co daje każdemu szansę na przeżycie życia w odbiciu Jego piękna. Boskie Słowo i Duch są źródłem mocy, która umożliwia trwanie w pięknie nieprzemijającym. Zainspirowani pięknem Boga, ludzie tworzą sztukę, która w sposób bezpośredni lub pośredni, odważny bądź delikatny, odzwierciedla ich Zbawcę. W zwyczajnym języku codzienności oraz poprzez symboliczną wymowę miejsc, artyści wyrażają żywą i trwałą obecność Najwyższego. Album poświęcony Kaplicy i Galerii na Jaszczurówce jest przykładem tego, jak splatały się drogi góralskich artystów z Podhala, marińskich seminarzystów oraz odwiedzających to miejsce ludzi. Kazimierz Pek, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Księży Marianów w Lublinie, ukazuje, jak te różnorodne ścieżki i doświadczenia przeplatają się ze sobą, odsłaniając głębsze wymiary artystycznej duchowości.