Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Jakbyś kamień jadła
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Historia opowiedziana przez Wojciecha Tochmana ukazuje brutalne skutki wojny oraz jej długotrwałe następstwa. Niezłomność mieszkańców oblężonego Sarajewa w 1992 roku, gdzie ani jedna szyba nie pozostała cała, była jedynie początkiem ich ciężkiej drogi. Snajperzy sprawiali, że każda wyprawa na ulicę niosła ryzyko, a miasto pozbawione było podstawowych wygód, takich jak ogrzewanie. Tochman wrócił do Bośni w 2000 roku, pięć lat po zakończeniu konfliktu, aby zobaczyć, jak ludzie próbują odzyskać normalność pomiędzy licznymi mogiłami.W 2025 roku, Tochman znów odwiedził te miejsca, świadomy, że każda rocznica masakry pod Srebrenicą to kolejna okazja do poszukiwań i identyfikacji szczątków ofiar. Te ekshumacje są bolesnym przypomnieniem, jak tragedia wciąż wpływa na życie mieszkańców, a wojna wydaje się nie mieć końca. W swoich książkach Tochman z wyjątkową wrażliwością i talentem dokumentuje to, co pozostało po okrucieństwie. Zarówno katów, jak i ofiary przenika strach, choć ci pierwsi boją się może bardziej. Marek Edelman uważa, że raport Tochmana jest konieczny do przeczytania, a jego prosta, przejrzysta proza może sprawić, że przyszłe pokolenia nie zapomną. Olga Tokarczuk dodaje, że ta książka jest nie tylko poruszającym dokumentem, ale i ważnym przesłaniem. Jak zauważają "The Guardian" i "Financial Times", proza Tochmana precyzyjnie portretuje kraj zmagający się z nieprzemijającym bólem.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Historia opowiedziana przez Wojciecha Tochmana ukazuje brutalne skutki wojny oraz jej długotrwałe następstwa. Niezłomność mieszkańców oblężonego Sarajewa w 1992 roku, gdzie ani jedna szyba nie pozostała cała, była jedynie początkiem ich ciężkiej drogi. Snajperzy sprawiali, że każda wyprawa na ulicę niosła ryzyko, a miasto pozbawione było podstawowych wygód, takich jak ogrzewanie. Tochman wrócił do Bośni w 2000 roku, pięć lat po zakończeniu konfliktu, aby zobaczyć, jak ludzie próbują odzyskać normalność pomiędzy licznymi mogiłami.W 2025 roku, Tochman znów odwiedził te miejsca, świadomy, że każda rocznica masakry pod Srebrenicą to kolejna okazja do poszukiwań i identyfikacji szczątków ofiar. Te ekshumacje są bolesnym przypomnieniem, jak tragedia wciąż wpływa na życie mieszkańców, a wojna wydaje się nie mieć końca. W swoich książkach Tochman z wyjątkową wrażliwością i talentem dokumentuje to, co pozostało po okrucieństwie. Zarówno katów, jak i ofiary przenika strach, choć ci pierwsi boją się może bardziej. Marek Edelman uważa, że raport Tochmana jest konieczny do przeczytania, a jego prosta, przejrzysta proza może sprawić, że przyszłe pokolenia nie zapomną. Olga Tokarczuk dodaje, że ta książka jest nie tylko poruszającym dokumentem, ale i ważnym przesłaniem. Jak zauważają "The Guardian" i "Financial Times", proza Tochmana precyzyjnie portretuje kraj zmagający się z nieprzemijającym bólem.
