Ja, Tamara

Pierwsza powieść o życiu Tamary Łempickiej, jednej z najwybitniejszych polskich malarek, autorstwa Grzegorza Musiała, to fascynująca opowieść łącząca sztukę i historię. Łempicka, znana z niesamowitego talentu i równie barwnego życia, przemierza Włochy, Niemcy oraz Stany Zjednoczone, a jej ucieczka z ogarniętej rewolucją Rosji znacząco odciska się na jej późniejszych losach. Czy w poszukiwaniu sztuki i międzynarodowego uznania Tamara kiedykolwiek pragnęła spokojnego życia? Musiał ukazuje jej wewnętrzne rozdarcia i skłonność do podejmowania radykalnych decyzji.

Postać Łempickiej, ekscentryczna i pełna sprzeczności, staje się świadkiem i uczestniczką międzywojennej bohemy Paryża. W kręgu jej znajomych znajdują się tacy giganci jak Pablo Picasso, André Gide, Jean Cocteau, Gertruda Stein, Coco Chanel oraz Marlena Dietrich. Musiał przedstawia ją jako kobietę niepodległą, często raniącą swoją niezależnością bliskich, ale zarazem demaskującą powierzchowność paryskiej bohemy, uwikłanej w fascynację Związkiem Radzieckim.

Tamara nie odmawia sobie niczego, od narkotyków po liczne romanse, które nieustannie zasilają jej twórczą energię. Powieść Musiała konfrontuje czytelnika z postacią, której moralność czasem budzi sprzeciw, ale której genialne dzieła i życiowa brawura fascynują i inspirują do refleksji. Czy to życie spełnione czy zmarnowane? Odpowiedź na to pytanie znajdzie czytelnik w tej pasjonującej lekturze.