Islamofobia jako technologia władzy. Studium z antropologii politycznej

Zjawisko islamofobii wyraźnie nasiliło się w społeczeństwach europejskich od końca lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Książka oferuje analizę różnorodnych dyskursów antyislamskich, które formułują islam jako zagrożenie i przedstawiają muzułmanów jako obce elementy, często wynikając z różnorodnych przesłanek. Niektóre z tych dyskursów stanowią część krytyki religii jako takiej, czerpiącej z idei oświecenia, takich jak postęp, emancypacja i racjonalizm. Inne natomiast pochłaniają konserwatywną troskę o czystość chrześcijańskiego dziedzictwa oraz tożsamości europejskiej, włączając jej narodowe warianty.Autorka rozpoczyna od pytania, na ile współczesna islamofobia odtwarza wzorce historycznego europejskiego antysemityzmu. Znaczną uwagę poświęcono rozważaniom nad relacją między stereotypową figurą Żyda jako Innego a tym, jak procesy te wpływają na postrzeganie muzułmanów w Europie jako symbolicznie obcych. Powiązano te kwestie z wydarzeniami polityczno-ekonomicznymi ostatnich dekad oraz historycznymi relacjami Europy z islamem. Przedstawiono, jak orientalistyczne wyobrażenia, ukierunkowane przez epokę kolonialną, nadal kształtują postawy wobec muzułmanów.Analizując przyczyny rosnącej ksenofobii wobec muzułmanów w Europie, autorka koncentruje się szczególnie na zmianach ekonomicznych wynikających z rozwoju neoliberalnego kapitalizmu oraz kryzysie współczesnych logik rozwoju. Rozważa również specyfikę polskiej islamofobii, która występuje pomimo ograniczonej obecności muzułmanów w Polsce, podkreślając wpływ półperyferyjnego charakteru kraju na to zjawisko.