Inwazja

Robin Cook jest jednym z moich ulubionych pisarzy, jakich śledzę na bieżąco. Uwielbiam w jego prozie to, że miesza ze sobą thriller, science fiction i tło medyczne. Można więc powiedzieć, że “Inwazja” jest sztandarowym przykładem jego twórczości, bo autor zmieszał te wszystkie trzy porządki w niebywale wciągającej i mrożącej krew w żyłach opowieści.

Pewnej nocy wszystkie elektroniczne przedmioty w mieście ulegają zniszczeniu. Towarzyszy temu zrzucanie niezliczonej ilości dziwnych czarnych dysków, które są niezwykle ciężkie jak na swój rozmiar. Chłopak o imieniu Beau jest pierwszym, który je podnosi. Już nic nie będzie takie samo po tej nocy.

Okazuje się, że po kontakcie z dyskiem, Beau zostaje czymś zarażony. Podobny los spotyka prawie wszystkich mieszkańców. Niewielkiej grupce udaje się jedynie ocaleć. Ci, którzy zostali zarażeni zaczynają kaszleć i kichać, a w ciągu sześciu godzin dostają infekcji przypominającej grypę, ale kiedy wracają do zdrowia czują się lepiej niż kiedykolwiek. Zaczynają zachowywać się inaczej. Zawsze mają uśmiech na twarzy, a ich oczy świecą w ciemności. Nie tylko ludzie, ale także wiele zwierząt wykazuje te cechy. Przestają rozmawiać, bo wiedzą, co myśli druga osoba. Przestają używać samochodów i zaczynają uprawiać rośliny i warzywa. Zaczynają rozmawiać o tym, jak ziemia powinna być uratowana przed wojnami i jak powinno być zachowane środowisko. Zaczynają się zachowywać jak sterowane z zewnątrz androidy. Albo nawet jak rój pszczół, w którym każdy zna swoją rolę i ją wypełnia. Beau, który jako pierwszy został zainfekowany, staje się ich przywódcą (matką?) i działa jak mózg całej operacji. Za cel wybierają sobie tych, którzy nie są jeszcze zainfekowani i próbują ich zarazić. 

Podobne przypadki zdarzają się na całym świecie.. Nielicznym pozostałym, niezarażonym ludziom pozostaje teraz walczyć i powstrzymać tą dziwaczną epidemię. Wśród nich są narzeczona Beau - Cassy i przyjaciel (student medycyny) Pitt, Jonathan i jego rodzice Nancy(wirusolog) i Eugene(fizyk), Jesse (policjant) i lekarka pogotowia Sheila. Później dołącza do nich poznany przez internet dr Harley, który jest immunologiem.

Z biegiem czasu dowiadują się, że trzy miliardy lat temu kosmici zasiali trochę obcego DNA podczas formowania się Ziemi. To DNA w postaci kodu genetycznego przekształca się w geny i jest obecne w każdym żywym organizmie, który żył na tej ziemi. Jednak ta genetyczna cecha stała się uśpiona i nieaktywna we wszystkich istotach, ale z biegiem czasu powróciła. W momencie kontaktu czarne dyski aktywują obcy gen. Stawką więc jest przejęcie naszego świata.

Przyznam szczerze, ta powieść była naprawdę absurdalna. Nie mam jej tego jednak za złe - wręcz przeciwnie. Lubię jak Robin Cook popuszcza wodze swojej fantazji i pozwala sobie na historie, których normalnie nie dostalibyśmy od przeciętnego autora. Widać, że nie traktuje swojego dzieła w pełni poważnie i pozwala sobie na wiele zabaw z formą i treścią tej książki. Jest to o tyle dobre, że gdyby konwencja “Inwazji” została potraktowana stuprocentowo serio, dostalibyśmy pewnie niestrawny zakalec, który żenowałby zamiast przynosić radość. Świetna rzecz, jeśli lubicie takie odjechane i lekkie historie. Polecam!

“Inwazja” to trochę inna powieść, niż dotychczasowe dzieła w twórczości Robina Cooka. Choć autor w mniejszym lub większym stopniu zajmuje się science fiction, to tym razem zdecydowanie więcej w tej książce części “fiction” niż “science”. Jest to też pierwsza jego powieść, w której nie ma tak silnego tła medycznego. “Inwazja” oferuje spojrzenie w niewyobrażalną, daleką przyszłość, która na pewno się nie zdarzy, ale jest całkiem ciekawą i nawet zabawną koncepcją, z którą autor podejmuje grę.

Pewnej nocy dzieje się rzecz tajemnicza i niewytłumaczalna - w całym mieście wszelkiego rodzaju urządzenia elektroniczne zaczynają iskrzyć i eksplodować. Następnego ranka miasto jest pokryte niezliczoną ilością dziwnych czarnych dysków rozrzuconych wszędzie. Student college'u, Beau Stark jest jednym z pierwszych, którzy mieli kontakt z jednym z dysków. Po dotknięciu go, czuje w sobie ostry ból przypominający użądlenie pszczoły i stopniowo zostaje zainfekowany. Ma objawy chorobowe, które najbardziej przypominają grypę. Nie wiadomo, co może się dziać z “zainfekowanymi”, choć wiele wskazuje na to, że ta choroba może być efektem starożytnego obcego wirusa wszczepionego miliony lat temu w kod genetyczny ludzkości - i od tego czasu znajdującego się w organizmie w uśpieniu, aż do teraz (tak, brzmi to niebywale głupio). Tymczasem w całym kraju ludzie i inne stworzenia ulegają temu samemu wirusowi i zaczynają zachowywać się w dziwaczny sposób, jakby byli kontrolowani przez obcą inteligencję.

Beau Stark stopniowo przejmuje przywództwo nad zarażonymi ludźmi, a jego przyjaciele z college'u zdają sobie sprawę, że wokół nich dzieje się coś naprawdę przerażającego. Zmagając się z dotarciem do właściwej prawdy, wkrótce stają się ofiarami osób zarażonych. Tymczasem na ich barkach spoczywa ciężar ocalenia całej ludzkości, a czas biegnie nieubłaganie szybko...

Robin Cook ma wyjątkowy talent do przykuwania do swoich książek i utrzymywania wysokiego poziomu uwagi. Choć “Inwazja” to przegięta i na swój sposób dość mało inteligentna książka, nie mogę powiedzieć, że nie bawiłem się przy niej dobrze. Bardzo przypominała mi w swych założeniach dzieło innego amerykańskiego mistrza suspensu - “Komórkę” Stephena Kinga. Podobnie jak w tamtej książce byłem zaskoczony doborem tematyki przez autora i próbą stworzenia rozrywkowej literatury. Dodam, że jest to próba bardzo udana.