Górny Śląsk 1945

W styczniu i lutym 1945 roku miały miejsce intensywne walki między Armią Czerwoną a siłami niemieckimi na Górnym Śląsku i Opolszczyźnie, które często są niedoceniane w porównaniu do operacji na Dolnym Śląsku, takich jak oblężenia Wrocławia i Głogowa. Niemcy ogłosili Górny Śląsk twierdzą (Festung Oberschlesien), podobnie jak Opole (Festung Oppeln), próbując przygotować te obszary do obrony przed nadchodzącą ofensywą sowiecką, która rozpoczęła się 12 stycznia 1945 roku nad Wisłą. 1. Front Ukraiński pod dowództwem marszałka Koniewa szybko rozbił niemiecką Grupę Armii „A”, zdobywając Kielce, Częstochowę i Kraków, by następnie uderzyć na Zagłębie Śląsko-Dąbrowskie. Pomimo prób oporu ze strony niemieckiej 17. Armii, siły te nie były w stanie powstrzymać znacznie potężniejszych wojsk sowieckich. Do 30 stycznia Armia Czerwona wyparła Niemców z Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Równocześnie sowieckie oddziały wkroczyły na Śląsk Opolski, zdobywając przyczółki na lewym brzegu Odry i zajmując prawobrzeżne części Opola 23-24 stycznia. Walki o przyczółki trwały do marca, a Niemcy byli w stanie zlikwidować część z nich lub zablokować pozostałe. W książce autorstwa Jakuba Szczepańskiego, historyka z Uniwersytetu Wrocławskiego i pracownika IPN w Katowicach, opisano również zmagania w rejonach Pszczyny, Żor i Rybnika oraz ofensywę 4. Frontu Ukraińskiego na Bielsko i Cieszyn, która zatrzymała się w rejonie Strumienia. Książka ta, wydana w serii „Historyczne Bitwy” przez Bellonę, wzbogacona jest o archiwalne zdjęcia, mapy i fotografie rekonstruktorów w historycznych mundurach obu stron konfliktu.