Generał Stanisław Bułak-Bałachowicz - ostatni Kmicic II RP

Generał S. Bałachowicz był postacią niejednoznaczną, lecz z pewnością odznaczał się niebywałą charyzmą i zdolnościami wojskowymi. Marszałek Józef Piłsudski opisał go jako nieprzewidywalnego partyzanta i warchoła, ale też jako wyśmienitego żołnierza i lidera, który często przewyższał umiejętnościami sztabowych generałów w walce z bolszewikami. To uosobienie odwagi i bezwzględności, bez skrupułów poświęcający swoje i cudze życie.O skuteczności jego działań świadczy zdobycie Pińska 26 września 1920 roku, kiedy to polskie oddziały pojmały sztab sowieckiej 4. Armii oraz około 2400 żołnierzy i oficerów. Była to operacja, która przyniosła Polakom nie tylko jeńców, ale i ogromne ilości łupów wojennych: wagony wypełnione sprzętem, materiały wojenne i żywność.Walki jednak nie zakończyły się na zdobyciu miasta. Bitwy trwały nadal, osiągając punkt kulminacyjny w starciu z radzieckim pociągiem pancernym. Dzięki strategicznemu trafieniu w amunicyjny wagon udało się zniszczyć tę niebezpieczną maszynę wojenną.Bolszewicy doceniali zagrożenie, jakie stanowił Bałachowicz, oferując ogromne nagrody za jego głowę – 3 miliony carskich rubli oraz dodatkowo milion rubli w złocie, oferowane przez komisarza Nikitina. Takie działania świadczyły o determinacji i brutalności przeciwnika, który nie cofał się przed torturami schwytanych żołnierzy. Każdy członek ochotniczej armii był świadomy ryzyka, jakie niesie się w rękach bolszewików, stanowiąc przerażający aspekt konfliktu, o którym książka przypomina w przerażających szczegółach.