Film dokumentalny. Kreatywne opowiadanie

Przez ponad sto lat, historia kina ukazuje rozwój zarówno technologii filmowej, jak i sztuki narracji. Fabuły filmowe wykształciły kilka popularnych wzorców scenariuszowych, które za pośrednictwem klasycznej literatury, przetłumaczonej na różne języki, w tym również polski, zyskały szerokie uznanie. Z jednej strony wspiera to jedność i globalizację opowieści, z drugiej jednak wprowadza ograniczenia, prowadząc niemalże do stagnacji. W przeciwieństwie do tego, ewolucja filmu dokumentalnego postępuje bardziej dynamicznie. Przez większą część historii kina dominowały krótkie dokumenty, które jako dodatki do kronik filmowych wyświetlano w kinach jako dziesięciominutowe filmy. Długometrażowy dokument był wówczas rzadkością. Obecnie jednak sytuacja się zmieniła: krótkie formy stały się przede wszystkim obszarem eksperymentów i są szczególnie popularne na festiwalach filmowych, podczas gdy pełnometrażowe dokumenty zyskują zainteresowanie kin i upodobanie telewizji, która również chętnie tworzy dokumentalne seriale i cykle. Sheila Bernard, dostrzegając te zmiany, stworzyła książkę, która jest poniekąd podręcznikiem, omawiając w niej proces tworzenia długometrażowych dokumentów. Podkreśla, że kluczową rolę pełni tu narracja, do której, w niektórych fazach produkcji, warto podejść jak do pracy nad filmem fabularnym. Dokument takiego ograniczenia, jakim jest "dojście do ściany", zdaje się nie znać.