Encyklopedia piłkarska Fuji. Rocznik 94-95

Encyklopedia piłkarska za lata 2002-2003 ukazuje się później niż zwykle, ale z wyjątkową, historyczną treścią. To już dwunasta edycja, ale po raz pierwszy prezentujemy pełne zestawienie polskiego sezonu piłkarskiego, obejmujące prawie pięć tysięcy klubów. Podczas gdy w innych krajach to standard, w Polsce jesteśmy pionierami. Osiągnięcie tego wymagało wiele wysiłku, co pokazuje, dlaczego nikt wcześniej się tego nie podjął.

Działamy w trudnych czasach dla polskiej piłki. Porażka na mistrzostwach świata oraz kontrowersje wokół systemu ligowego wywołują zaniepokojenie, a nikt nie wie, jaki jest ostateczny cel tych zmian. Naszym obowiązkiem jest otwarte wskazywanie zagrożeń, zwłaszcza że reguły europejskich rozgrywek klubowych są nierówne i nie dają równych szans wszystkim członkom UEFA. Kiedy kształtowała się Liga Mistrzów, polskie kluby jeszcze miały kontakt z najlepszymi. Teraz, kiedy bogate kluby inwestują nie tylko swoje środki, ale także fundusze UEFA, trudno o równorzędne szanse w przyszłości. W dodatku, bogate kluby łatwo przejmują talenty z mniej zamożnych krajów, płacąc im więcej, niż mogą zapewnić rodzime drużyny, co prowadzi do monopolizacji futbolu przez Ligę Mistrzów.

Obecnie polscy kibice wspierają Wisłę, która wyeliminowała Parmę i weszła do grona najlepszych 32 ekip w jednym z europejskich pucharów. Cała piłkarska Polska liczy na jej sukces. Jednak pamiętam, jak prawie trzydzieści lat temu Ruch Chorzów został skrytykowany, mimo że jako pierwszy polski klub dotarł do ośmiu najlepszych, ale przegrał z Feyenoordem. Aby dorównać tamtemu osiągnięciu, Wisła musi pokonać Schalke i kolejnego rywala. Wszyscy jej tego życzymy, choć z żalem zauważamy, jak zmniejszyły się nasze oczekiwania wobec polskiej piłki.

Mimo naszych niedoskonałości, wiemy, że możemy się rozwijać i liczymy na Wasze wsparcie. Zachęcamy do wskazywania błędów, braków i przesyłania sugestii, gdyż planujemy wyróżnić tych, którzy byli współtwórcami naszej serii. W tym cieszących się nieuczciwym zarobkiem na cudzej pracy. Chociaż tacy ludzie pozostają bezkrzty wstydu, nie są anonimowi, a my z determinacją będziemy dbać o przyzwoitość.