Dziewczyny ocalałe

W czasach, gdy ludobójstwo osiągnęło niewyobrażalne rozmiary, kilka odważnych postaci przetrwało najciemniejsze dni w historii. Zofia, po usłyszeniu od matki słów: "Powiedziałaś mi, że chcesz żyć", podjęła próbę ucieczki z obozu na Majdanku. Równie dramatyczna była historia Krystyny, która z rodzicami opuszczała warszawskie getto przez kanały. Natomiast Danuta musiała polegać na obcych ludziach, aby przeżyć cały okres wojny. Najechanie Polski przez nazistów oznaczało dla miejscowych Żydów koniec normalnego życia. Zaczęły się szykany, przymus noszenia gwiazdy Dawida, pobicia i kradzieże. W gettach, gdzie panowało niedożywienie i choroby, życie stawało się walką o przetrwanie. Niewielu miało szczęście przeżyć piekło obozów koncentracyjnych. Te kobiety nie popełniły żadnej winy ani nie zaszkodziły nikomu. Były jedynie ofiarami losu, urodzonymi w żydowskich rodzinach. Dorastając w czasie pokoju, nagle stanęły twarzą w twarz z brutalnością wojny, tracąc bliskich jednego po drugim. Doświadczyły głodu, przemocy i ciągłego strachu, zostając pozbawione godności. Niektóre spotkały na swojej drodze życzliwe dusze, inne musiały przetrwać same. Mimo wszystko przetrwały i były niekiedy jedynymi, które zdołały tego dokonać spośród swojej rodziny.