Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dzienniki. Legiony i II wojna światowa
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Tadeusz Pełczyński to postać niezwykle związana z walką o niepodległość Polski, której poświęcił całe swoje życie. Dwukrotnie przyszło mu stawać do boju o wolność ojczyzny - najpierw w szeregach legionów, a później w czasie II wojny światowej. Jego działalność, podobnie jak jego bliskich - żony Wandy Pełczyńskiej i ich syna - była zdominowana przez dążenie do niezależności Polski. Po nieudanej kampanii wrześniowej, Pełczyński szybko zaangażował się w struktury Polskiego Państwa Podziemnego. W latach 1940-1941 pełnił funkcję komendanta Okręgu Lubelskiego ZWZ. Od lipca 1943 roku awansował na stanowisko zastępcy komendanta głównego Armii Krajowej, kierując działaniami sabotażowymi oddziałów Kedywu. Ranny podczas Powstania Warszawskiego, po zakończeniu wojny zmuszony był udać się na emigrację.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Tadeusz Pełczyński to postać niezwykle związana z walką o niepodległość Polski, której poświęcił całe swoje życie. Dwukrotnie przyszło mu stawać do boju o wolność ojczyzny - najpierw w szeregach legionów, a później w czasie II wojny światowej. Jego działalność, podobnie jak jego bliskich - żony Wandy Pełczyńskiej i ich syna - była zdominowana przez dążenie do niezależności Polski. Po nieudanej kampanii wrześniowej, Pełczyński szybko zaangażował się w struktury Polskiego Państwa Podziemnego. W latach 1940-1941 pełnił funkcję komendanta Okręgu Lubelskiego ZWZ. Od lipca 1943 roku awansował na stanowisko zastępcy komendanta głównego Armii Krajowej, kierując działaniami sabotażowymi oddziałów Kedywu. Ranny podczas Powstania Warszawskiego, po zakończeniu wojny zmuszony był udać się na emigrację.
