Dyplomatyka staropolska

Dyplomatyka to dziedzina badająca dokumenty jako pisemne świadectwa działań prawnych. Jest to kluczowe źródło wiedzy historycznej, które stanowiło podstawę dla rozwoju krytycznej analizy źródeł. Uznawana za najstarszą naukę pomocniczą w historii, dyplomatyka tradycyjnie koncentrowała się na dokumentach średniowiecznych. Współcześnie jednak, zakres jej badań znacznie się rozszerzył, obejmując również dokumenty z późniejszych okresów, które ilustrują rozwój form dokumentacyjnych w kontekście zmian kulturowych, oraz znaczenie pisma w komunikacji społecznej. W poszczególnych rozdziałach książki, doświadczeni autorzy omawiają różne aspekty tej dziedziny. Poruszają kwestię definicji i historii dyplomatyki, analizują kolejne etapy pojawiania się i formowania się polskich dokumentów w czasach rozbicia dzielnicowego. Omawiają również działalność kancelarii królewskiej oraz innych centralnych instytucji monarchii, dokumentację działalności administracyjnej, a także dokumenty Kościoła katolickiego i protestanckiego. Nie pomijają też dokumentacji związanej z życiem miejskim, wiejskim i prywatnym, a także dokumentów z terenów Śląska, Prus i Pomorza Zachodniego, które wówczas były poza granicami państwa polskiego. Książka kończy się omówieniem spuścizny staropolskiej w kontekście praktyk kancelaryjnych XIX wieku. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.