Dusza. Historia ludzkiego umysłu

Powszechnie uważa się, że każdy z nas posiada duszę, choć jej naturę trudno dokładnie zdefiniować. Przez tysiąclecia była uważana za odrębny element naszego istnienia, nierozłączny z ciałem, lecz zdolny przetrwać po śmierci. Wyobrażano sobie, że dusza może trafić do nieba, piekła lub otchłani. Można było ją ocalić, potępić, cierpieć przez nią lub ją odkupić. Jednak na pewnym etapie historii duchowe pojęcie duszy jakby się ulotniło. Epoka Oświecenia przekształciła je w koncepcję umysłu. Współcześnie naukowcy, zwłaszcza neurobiolodzy, widzą umysł jako twór mózgu. Mimo to, idea "duszy religijnej" trwa w świadomości ludzi wierzących, podczas gdy "dusza świecka" często bywa rozumiana na wiele różnych sposobów. To pojęcie wykracza poza zwykłą fascynującą historię. Paul Ham, szanowany historyk, podjął się wyzwania przywrócenia idei ludzkiej duszy do narracji historycznej. Podkreśla, jak wiara w istnienie duszy czy umysłu wpłynęła na rozwój ludzkości i jej dzieje. Wyrusza w tę podróż, odkrywając nieznane wcześniej aspekty tego pojęcia.