Dobre kości

Książka to zbiór pełen dowcipu, pomysłowości i często ironii, które pozwalają spojrzeć na świat z nietypowej perspektywy. Przyglądamy się rzeczywistości oczami niezwykłych narratorów, takich jak noworodek, międzyplanetarna ważka, a nawet plemnik. Postacie z klasyki literatury nabierają nowego życia — Królowa Gertruda z „Hamleta” bez ogródek dzieli się z synem swoimi myślami o nim i jego zmarłym ojcu. W znanej baśni pojawia się buntująca macocha, która ironizuje, że historia nigdy nie zapamiętała złych ojczymów.

Inne postaci z tego zbioru także przedstawiają swoje wyjątkowe historie. Nietoperz, nie mogąc wrócić o brzasku do swojej zamurowanej jaskini, zwraca uwagę na różnorodność ideologii, sugerując, że dla niektórych światło nie jest symbolem życia. Nowy, intrygujący przywódca świata to model piękna i elegancji, ponieważ czasy, gdy liczyły się jedynie męstwo i podboje, minęły. Taki Napoleon, z jego nienajlepszymi umiejętnościami tanecznymi, mógłby nie sprostać tej rywalizacji.

Autorka chwali biblijne panny głupie za ich brak przezorności, dzięki której powstały niezwykłe historie, ale jednocześnie zaznacza, że zbytnia dbałość o polityczną poprawność może zabić opowiadanie. Pokazuje, jak z czasem tracimy pamięć o kluczowych elementach naszej historii i zmieniamy ich znaczenie, co prowadzi do zapomnienia tego, co kiedyś było esencją wartości dawnych pokoleń.