Córka zegarmistrza

Mój ojciec nazywał mnie Birdie, mówiąc, że jestem jego małym ptaszkiem. Dla wszystkich byłam po prostu jego córką, dzieckiem zegarmistrza. Edward określał mnie jako swoją muzę i przeznaczenie. Ludzie jednak zapamiętali mnie jako złodziejkę i oszustkę, osobę, która uważała się za lepszą od innych, ale nie była niewinna. Nikt nie pamięta mojego prawdziwego imienia ani tego, co naprawdę wydarzyło się tamtego lata. W 1862 roku grupa młodych artystów, pod wodzą utalentowanego Edwarda Radcliffe’a, udała się do Birchwood Manor w pięknej okolicy Oxfordshire, aby znaleźć inspirację w kontakcie z naturą. Ich planowany miesiąc na wsi zakończył się jednak tragedią: jedna z uczestniczek została zastrzelona, kolejna zniknęła, a wraz z nią cenny rodzinny skarb, co zrujnowało życie Edwarda Radcliffe’a. Ponad 150 lat później młoda archiwistka z Londynu, Elodie Winslow, odnajduje starą skórzaną torbę. W środku są dwa, na pozór niezwiązane ze sobą, przedmioty: fotografia eleganckiej kobiety w stylu wiktoriańskim oraz szkicownik artysty z rysunkiem domu z dwuspadowym dachem, usytuowanego nad rzeką. Dlaczego Birchwood Manor wydaje się Elodie znajome? Kim jest kobieta na zdjęciu i jakie tajemnice skrywa? "Córka zegarmistrza" opowiada o tajemnicach, morderstwie, kradzieży, miłości, sztuce i stracie, przez pryzmat Birdie Bell – córki zegarmistrza, która doświadczyła tych dramatycznych wydarzeń na własnej skórze. Znając poprzednie dzieła autorki, takie jak "Zapomniany ogród", czytelnik może spodziewać się od Kate Morton solidnie wykonanej powieści. "Morton jest mistrzynią tworzenia zaskakujących historii" – pisze Sun Herald, podczas gdy Kirkus Reviews zwraca uwagę na jej umiejętność opowiadania o rodzinnych tajemnicach w coraz bardziej wysublimowany sposób.