Brzemię rzeczy utraconych

W 2006 roku powieść, która z powodzeniem staje w jednym szeregu z dziełami Salmana Rushdiego i Zadie Smith, przyciągnęła uwagę literackiego świata. Akcja rozgrywa się w 1986 roku, w małym miasteczku ukrytym w Himalajach, gdzie mieszka szesnastoletnia Sai. Jej życie toczy się w zimnych murach domu dziadka, emerytowanego sędziego Patela, którego życie wypełnia niechęć do wszystkiego, co nie jest angielskie. Kwestia tożsamości i zakorzenienia jest motywem przewodnim tej opowieści. Dziadkowi towarzyszy kucharz, człowiek ciężko doświadczony przez los. Pomimo trudności, jego jedyną nadzieją jest syn Bidźu, który usiłuje zdobyć pozycję w świecie, pracując w kuchniach nowojorskich restauracji o bardzo różnej reputacji. Sai próbuje odnaleźć siebie, nawiązując pierwszą miłosną relację z korepetytorem Gijanem. Jednak burzliwa sytuacja polityczna zaczyna rzucać cień na ten rozwijający się związek. "Brzemię rzeczy utraconych" to historia o poszukiwaniu własnej tożsamości i trudach mierzenia się z dziedzictwem przeszłości. Desai w ciepły, choć jednocześnie gorzki sposób ukazuje losy zwykłych ludzi, których życie jest nierozerwalnie splecione z historią ich kraju. Powieść to także opowieść o wpływach Zachodu oraz o ludziach, którzy czując się wyalienowani, szukają swojego miejsca w świecie, często stając się emigrantami we własnej ojczyźnie. Autor odsłania przed czytelnikiem zderzenie wyobrażeń z rzeczywistością oraz poszukiwanie akceptacji w społeczeństwie pełnym stereotypów.