Borsunio

Antonina Żabińska, znana ze swojej serii książek o zwierzętach, przybliża nam niezwykłą opowieść o małym borsuku, który znalazł schronienie w jej domu. Ten dziki stworzak zaskakująco szybko zadomowił się w nowym otoczeniu, przyjmując zachowania niemalże domowego pupila. Nauczył się zachowywać czystość, chodzić na smyczy i odpowiadać na wołania, przypominając w tym wszystkim posłusznego psa. Z wielkim upodobaniem oddawał się pieszczotom, uwielbiał kąpiele i zasypiał w łóżku. Jego urokliwość sprawiła, że stał się uczestnikiem rodzinnej letniej podróży, podczas której bawił się z sześcioletnim synem Antoniny i ich dożycą Dorą. Lato 1939 roku było dla rodziny Żabińskich i wielu innych ostatnim momentem spokoju, bowiem we wrześniu ich ukochany ogród zoologiczny został zniszczony przez bombardowania. Mimo tragicznej straty wielu zwierząt podczas nalotów, Antonina i jej mąż Jan Żabiński, pełniący funkcję dyrektora warszawskiego zoo, nie zaniechali swojej działalności. Z wielką determinacją i odwagą zaczęli ukrywać potrzebujących w swoim domu i na terenie ogrodu.Jan Żabiński, który kierował ogrodem zoologicznym od 1929 do 1950 roku, był prekursorem nowoczesnych metod zarządzania. Angażował się w badania nad przywracaniem wymarłych gatunków, takich jak żubry i tarpany, oraz studiował psychologię zwierząt. Antonina, jego żona, wyróżniała się niezwykłym talentem w pracy ze zwierzętami; potrafiła dbać o porzucone noworodki bez pomocy współczesnych narzędzi weterynaryjnych. Jej innowacyjne podejście do leczenia i opieki pozwalało wielu zwierzętom na zdrowy rozwój, co z kolei inspirowało jej literacką twórczość. Opowieści opisane w książkach Antoniny Żabińskiej wciąż fascynują i poruszają czytelników, odsłaniając niezwykłe przygody oraz wzruszające relacje między ludźmi a zwierzętami.