Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Bohdan Chmielnicki T.1
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Autor przedstawia Bohdana Chmielnickiego oraz działania Kozaków z realistycznej perspektywy, unikając romantycznych historycznych narracji. Uważa, że Kozacy i ich przywódcy byli głównymi architektami zamętu, jaki tworzyli, pozbawieni głębokiej politycznej wizji. Chaotyczne działania wynikały z gwałtownych emocji, nieokiełznanego temperamentu oraz głębokiej niechęci do jakiejkolwiek władzy. Kozaczyzna, według autora, nie tworzyła fundamentów do budowy trwałych struktur państwowych, lecz stanowiła zbiorowisko osób opierających się jakiejkolwiek formie rządów, oddanych anarchii oraz zdobywaniu środków na przetrwanie kosztem innych. Choć w takich warunkach mógł pojawić się lider, brakowało im prawdziwego męża stanu. Byli w stanie zwyciężać w bitwach, lecz nie potrafili przekuć tych sukcesów na długoterminowe korzyści z powodu braku rozwagi i umiaru. Kozacy dążyli do rabunku i swawoli, czyniąc to celem walki. Choć pochodzili z ludu wiejskiego, ostatecznie stawali się jego ciemiężycielami, przeciwnikami poważnej pracy, co prowadziło do zniweczenia perspektyw ich społeczności. Ich wizja państwa była niejasna, traktowanego wyłącznie jako przeszkodę na drodze do osobistej wolności, co skutkowało konfliktem zarówno z Polską, jak i Moskwą.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Autor przedstawia Bohdana Chmielnickiego oraz działania Kozaków z realistycznej perspektywy, unikając romantycznych historycznych narracji. Uważa, że Kozacy i ich przywódcy byli głównymi architektami zamętu, jaki tworzyli, pozbawieni głębokiej politycznej wizji. Chaotyczne działania wynikały z gwałtownych emocji, nieokiełznanego temperamentu oraz głębokiej niechęci do jakiejkolwiek władzy. Kozaczyzna, według autora, nie tworzyła fundamentów do budowy trwałych struktur państwowych, lecz stanowiła zbiorowisko osób opierających się jakiejkolwiek formie rządów, oddanych anarchii oraz zdobywaniu środków na przetrwanie kosztem innych. Choć w takich warunkach mógł pojawić się lider, brakowało im prawdziwego męża stanu. Byli w stanie zwyciężać w bitwach, lecz nie potrafili przekuć tych sukcesów na długoterminowe korzyści z powodu braku rozwagi i umiaru. Kozacy dążyli do rabunku i swawoli, czyniąc to celem walki. Choć pochodzili z ludu wiejskiego, ostatecznie stawali się jego ciemiężycielami, przeciwnikami poważnej pracy, co prowadziło do zniweczenia perspektyw ich społeczności. Ich wizja państwa była niejasna, traktowanego wyłącznie jako przeszkodę na drodze do osobistej wolności, co skutkowało konfliktem zarówno z Polską, jak i Moskwą.
