Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Bezformie: sposób użycia
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
„Bezformie: sposób użycia” autorstwa Yve-Alaina Boisa i Rosalind Krauss to ważna publikacja, która w znaczący sposób podsumowuje sztukę XX wieku i proponuje jej nową interpretację. Książka ta została stworzona w kontekście słynnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu w 1996 roku, której celem było niekonwencjonalne przedstawienie teorii stojących za eksponowanymi dziełami. Autorzy w swoich rozważaniach o modernizmie wracają do myśli Georges’a Bataille’a i koncepcji „bezformia”, które były istotne w awangardowym piśmie „Documents”. To pojęcie pozwala na ponowne zdefiniowanie sztuki, wykraczając poza tradycyjne kategorie „formy” i „treści”, a nawet podważając samą „wizualność”. „Bezformie” to nie tylko manifest intelektualny, ale również narzędzie do interpretacji, które testuje zaawansowane teorie poststrukturalizmu w kontekście nowoczesnej sztuki. Kategoria „bezformia” wykracza poza swój pierwotny historyczny kontekst, stając się dynamicznym narzędziem, które kwestionuje ustalone narracje, co sprawia, że książka pozostaje aktualna i użyteczna, mimo zmieniających się paradygmatów. Zachęca czytelnika do jej odkrywania i własnej interpretacji.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
„Bezformie: sposób użycia” autorstwa Yve-Alaina Boisa i Rosalind Krauss to ważna publikacja, która w znaczący sposób podsumowuje sztukę XX wieku i proponuje jej nową interpretację. Książka ta została stworzona w kontekście słynnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu w 1996 roku, której celem było niekonwencjonalne przedstawienie teorii stojących za eksponowanymi dziełami. Autorzy w swoich rozważaniach o modernizmie wracają do myśli Georges’a Bataille’a i koncepcji „bezformia”, które były istotne w awangardowym piśmie „Documents”. To pojęcie pozwala na ponowne zdefiniowanie sztuki, wykraczając poza tradycyjne kategorie „formy” i „treści”, a nawet podważając samą „wizualność”. „Bezformie” to nie tylko manifest intelektualny, ale również narzędzie do interpretacji, które testuje zaawansowane teorie poststrukturalizmu w kontekście nowoczesnej sztuki. Kategoria „bezformia” wykracza poza swój pierwotny historyczny kontekst, stając się dynamicznym narzędziem, które kwestionuje ustalone narracje, co sprawia, że książka pozostaje aktualna i użyteczna, mimo zmieniających się paradygmatów. Zachęca czytelnika do jej odkrywania i własnej interpretacji.
