Autoportret w postaci pestki awokado

Julia Cimafiejewa, białoruska poetka i tłumaczka, otwiera przed czytelnikami intymny świat swoich doświadczeń w książce będącej lirycznym zwierciadłem jej duszy. Emigrantka przemierzająca europejskie miasta, prowadzi niekończący się dialog z najróżniejszymi postaciami i elementami otaczającej rzeczywistości — od krewnych po obcych, od roślin po zwierzęta, od ulic aż po całe miasta. Najważniejszym partnerem jej rozmów jest jednak ona sama — dziewczynka z poleskiej wsi, świadoma zarówno trucizny, jak i słodyczy wilczych jagód, żyjąca w czasach przełomów. Z biegiem lat staje się studentką, odkrywającą świat w ograniczeniach zniewolonego kraju, a w końcu dojrzałą kobietą, zanurzoną poezji jako wybranym języku porozumienia ze światem. W jej poetyckim głosie słychać nuty trwogi, melancholii i refleksji, choć zawsze pozostaje on przenikliwy i pełen ciekawości. Czułe afirmacje życia i jego różnorodności tworzą z tej książki egzotyczny owoc pełen barw i cieni. Alhierd Bacharewicz, jej mąż i również pisarz, nazywa ten autoportret niezbędną i poruszającą lekturą. Jessica Johnson dodaje, że poetyckie obrazy ukazujące bezsilność, usiłowania regeneracji i katastrofę ekologiczną wzbogacają jej dzieło, zapowiadając Julię Cimafiejewę jako twórczynię, której warto będzie towarzyszyć na czytelniczej ścieżce. Urodzona w 1982 roku w pobliżu Brahinia, Cimafiejewa jest autorką czterech zbiorów poezji po białorusku oraz dokumentalnej książki "Minsk Diary" napisanej po angielsku. Jej prace zdobyły serca czytelników na całym świecie, tłumaczone na wiele języków i publikowane w licznych antologiach i czasopismach, w tym w „Poetry International” czy „Financial Times”. Zbiór jej poezji „Cyrk i inne wiersze” przetłumaczył Bohdan Zadura, a wydano go w 2018 roku w Lublinie. Cimafiejewa uczestniczyła w programach rezydencyjnych Baltic Centre for Writers and Translators oraz Literarisches Colloquium Berlin. Od końca 2020 roku, wraz ze swoim mężem Alhierdem Bacharewiczem, przebywa na emigracji.