Adoracja eucharystyczna

Adoracja Najświętszego Sakramentu, pochodząca od łacińskiego słowa "adoratio" oznaczającego oddawanie czci i uwielbienia, jest praktyką charakterystyczną dla katolicyzmu, a także anglokatolicyzmu w ramach anglikanizmu. Polega ona na oddawaniu czci Bogu obecnemu w Najświętszym Sakramencie, który jest wystawiony w monstrancji, odkrytej puszce z sakramentem, lub przechowywany w tabernakulum. Należy podkreślić, że adoracja w swoim religijnym znaczeniu nie odnosi się do świętych, relikwii czy przedmiotów. W języku polskim termin "adoracja" jest również używany w kontekście krzyża podczas ceremonii w Wielki Piątek. Wierni podchodzą wówczas, by ucałować krzyż, oddając w ten sposób cześć narzędziu męki Jezusa Chrystusa. Jednakże warto zaznaczyć, że taka cześć nie jest równoważna z adoracją Najświętszego Sakramentu. Zgodnie z prawem kanonicznym, wobec Najświętszego Sakramentu należy uklęknąć, podczas gdy w przypadku krzyża wystarczy skłon głowy. W języku angielskim rozróżnienie między tymi formami szacunku jest bardziej precyzyjne: "adoration" odnosi się do czci oddawanej wyłącznie Bogu, natomiast szacunek dla przedmiotów i świętych nazywany jest "veneration". Dlatego w Wielki Piątek anglojęzyczni katolicy mówią o "Veneration of the Cross". Autorzy tego dzieła, opracowanego przez pracę zbiorową i wydanego przez Wydawnictwo Sióstr Loretanek, starają się przybliżyć tę istotną różnicę w zrozumieniu praktyk religijnych.