Żmija i skrzydła nocy. Królestwa Nyaxii. Tom 1

Rewelacyjna książka, której z łatwością można przyznać 5/5 i myśleć o niej przez kolejne kilka dni po przeczytaniu. To moja pierwsza styczność z tą autorką, ale od razu przekonałam się do jej twórczości i pragnę więcej! Carissa Broadbent stworzyła niesamowicie interesujący świat oraz bohaterów, których nie sposób nie polubić.

Historia przedstawia losy Orayi - adoptowanej córki króla wampirów, którą ten uratował od śmierci gdy była jeszcze małym dzieckiem. Wychowywała się wśród wampirów sama będąc człowiekiem i nie mając pewności z którą grupą powinna się identyfikować. Pragnąc czegoś więcej zgłosiła się do udzialu w magicznym turnieju Kejari, organizowanym przez boginię śmierci. W tym właśnie miejscu pełnym brutalności i potworów zawiera niespodziewany sojusz z wampirem o imieniu Raihn.

To co najbardziej podobało mi się w książce to relacja głównych bohaterów. Mamy tutaj typowy enemies to lovers, choć ze strony Raihna, który od początku wykazywał się chęcią pomocy do głównej bohaterki nie czuć za bardzo tej nienawiści. Oraya z kolei jest do niego sceptycznie nastawiona, nie ufa mu, a wręcz pragnie trzymać się od niego jak najdalej. Stopniowa zmiana myślenia bohaterki została tutaj przeprowadzona bardzo umyślnie. Czytelnik jest w stanie uwierzyć w ich relacje. Nic w tej książce nie jest sztuczne ani przesadne przedstawione jesli chodzi o związek głównych bohaterów. To co mnie niesamowicie rozczuliło to nazywanie Orayi “księżniczką” oraz troska i uwaga jaką okazuje jej Raihn.

Romans jednak nie przytłacza, są rozdziały które koncentrują się tylko na rozwoju relacji bohaterów, ale dostajemy również mnóstwo akcji oraz dobre wprowadzenie do przedstawionego przez autorkę świata. Nie ma tutaj zbyt skomplikowanej fabuły, nie ma poczucia że można się w tym pogubić, co nie raz zdarza się czytając fantastykę. Jest to jednak wystarczająco rozbudowany świat, aby można było zatracić się w danej historii i nie móc się od niej oderwać. Podoba mi się podział wampirów na różne domy oraz nadanie im indywidualnych mocy magii. Mam nadzieje, ze ten aspekt zostanie jeszcze dogłębniej zbadany w kolejnych powieściach z cyklu.

Żeby nie było tak idealnie, drobny minusik za przedstawienie Orayi jako niezniszczalnej. Bohaterka nie raz wychodzi z opresji bez szwanku, mając tylko drobne skaleczenia, a przecież walczy z przeciwnikami znacznie silniejszymi od niej. Czasem brakowało mi tego poczucia, że ona faktycznie jest człowiekiem i nie ze wszystkim jest w stanie sobie poradzić.

Zakończenie jednak dosłownie wbija w fotel! Tego po prostu nie można się było w żaden sposób spodziewać. Taki plot twist sprawia, że mam od razu ochotę sięgnąć po drugą część, która mam nadzieję będzie jeszcze lepsza od tej! Polecam z całego serca.

To książka, która zmieniła moje nastawienie do historii o wampirach 💙

„Żmija i skrzydła nocy” przedstawia świat, opanowany przez wampiry, w którym ludzie żyją w ciągłym strachu. Co ciekawe główna bohaterka - Oraya - też jest człowiekiem, ale wyróżnia się na tle innych. Została zaadoptowana w dzieciństwie przez wampira, a także nauczona przez niego walki. Te umiejętności umożliwiają jej wzięcie udziału w turnieju dla wampirów, dzięki któremu będzie mogła spełnić swoje marzenie i dowiedzieć się o swoim pochodzeniu. Czy to możliwe, żeby dziewczyna zdołała wyjść z niego cało?
 
Przyznaję, że pierwsze 40 stron tej książki było męczące. Duża ilość błędów spowodowała, że czytałam niektóre zdania trzykrotnie, bo nie rozumiałam ich znaczenia. Jednak dalsza część książki zrekompensowała mi te niemiłe pierwsze wrażenie. Także DAJCIE TEJ KSIĄŻCE SZANSĘ – naprawdę warto!
 
Wampiry w tym świecie są zepsute do szpiku kości, piękne, podłe i agresywne, a żaden człowiek nie wychodzi żywy ze spotkania z nimi. Czyli właśnie takie, jakie powinny być wampiry 💙Niektóre osobniki posiadają skrzydła, co jest raczej nietypowe dla tego gatunku, a mnie to od razu zaintrygowało. Autorka wprowadziła dodatkowo motyw magii pochodzącej od bogów, a ich dary mogą otrzymać nie tylko krwiopijcy, ale też ludzcy bohaterowie, a to daje im prawdziwą możliwość obrony.
 
I uwaga, zdziwi się ten, kto oczekuje po tej książce ckliwej historyjki! Jest krwawo od pierwszych stron, a organizowany turniej to nie jakieś pitu pitu, tylko prawdziwa walka o przetrwanie. Jednak na pewno słyszeliście, że występuje tutaj silny wątek romantyczny. Owszem, cudowne slow burn poprowadzone tak, żeby nie przyćmić wątku głównego. A jednak Raihn, czyli nasz główny zalotnik, to postać, która w dziwny sposób okazuje swoje względy. Ale która dziewczyna nie lubi, gdy mężczyzna przynosi jej w prezencie głowę jej niedoszłego mordercy albo wyrusza z nią na polowanie na wampiry? No właśnie! Raihn potrafi wkupić się w serduszko romantyczek, a jego relacja ze Żmijką jest żywa, prawdziwa i ekscytująca. No miałam dreszcze! 💙