Zęza

Jakub Szado - mąż znanej piosenkarki Giny, z którą od pewnego czasu nie za dobrze mu się układa - zmierzając na swojej łodzi do brzegu, zauważa jacht swojej żony, który dryfuje na morzu. Na pokładzie nie ma nikogo, jedynie ślady krwi. Mimo prowadzonego śledztwa tropy nie dają odpowiedzi na pytania, co się wydarzyło i gdzie jest Gina. Jakub wierzy, że jego żona żyje i niestrudzenie podąża za każdą wskazówką i każdą nawet najmniej prawdopodobną hipotezą, która przyjdzie mu do głowy. A wszystkie one prowadzą do latarni Stilo, w pobliżu której dwa lata wcześniej wydarzyła się tragedia.

Ten thriller był moim pierwszym spotkaniem z Autorką i zapewne nie ostatnim. Spodobało mi się umiejscowienie akcji nad polskim morzem, a szczególnie w okolicach latarni Stilo, którą kilka lat temu miałam okazję odwiedzić (choć wtedy nie wydała mi się tak mroczna, jak wydaje się po lekturze). Mrok i napięcie odczuwałam od początku do końca, na co wpływ mają z pewnością nie częste zwroty akcji, a wypływające stopniowo na światło dzienne okoliczności wydarzeń i doświadczenia z przeszłości głównych bohaterek.
To kolejna pozycja (przeczytałam ich ostatnio kilka), w której pojawia się motyw przemocy wobec kobiet, przemocy w rodzinie. Ukrywane przed światem traumy mają ogromny, a czasem i destrukcyjny wpływ na otoczenie i bliskie osoby, co dosadnie obrazuje postać Olgi (i nie chodzi o "złe geny", a o dokonywane wybory). Mocno dotknął mnie również wątek utraty dziecka, chyba najgorszego z możliwych przeżyć dla rodzica. Kolejnym poruszającym motywem było funkcjonowanie dziecka w rozbitej rodzinie, jego zmagania z własnymi uczuciami i ciągłe zastanawianie się, co powiedzieć, by nie skrzywdzić żadnej ze stron. Dodając do tego skrajną nadopiekuńczość matki, która chyba ostatecznie przypieczętowała tragiczny los syna, z przekonaniem stwierdzam, że było to zbyt wiele dla tego małego człowieka.