Zdania, glosy, destylaty. Drugie szkice o przekładzie

W opublikowanej książce autor skupia się na przedstawieniu kluczowych, choć z pozoru drobnych kwestii, które jednak mają fundamentalne znaczenie. Te elementy zostały uważnie zebrane i uporządkowane, co daje nadzieję, że mogą wzajemnie się oświetlać, a czasami nawet przysłaniać lub poddawać refleksji. Za tymi esejami kryje się koncepcja tłumaczenia, a dokładniej - pracy nad przekładem. Jest to podejście materialistyczne, nie językoznawcze, oraz praktyczne, a nie teoretyczne. W całej tej pracy nie chodzi o naukową znawstwo, a raczej o pewne zmysłowe doświadczenie, dlatego autor używa terminu "destylaty".Książka posiada również ambicje naukowe, przedstawiając miejsca, gdzie przedstawione fakty są niewątpliwe i zweryfikowane. W każdym z esejów znajdują się skromne, acz istotne uwagi w formie dopisków do większych i mniejszych dzieł literatury, zwracając uwagę na niuanse pracy tłumacza. Dzięki zgromadzonym tu uwagom, czytelnik ma okazję przyjrzeć się, jak złożone i pełne nieprzewidywalnych zwrotów mogą być losy literatury.Dla miłośników literackich kontrowersji również nie zabraknie interesujących fragmentów, ponieważ eseje te to w głównej mierze krytyka translacyjna. Znajdują się tu analizy, które niektóre tłumaczenia krytykują, inne dyskutują bądź chwalą, choć często w kontrowersyjny sposób. Przede wszystkim jednak książka celebruje literaturę, wyrażając do niej miłość i zadziwienie, które wzajemnie się dopełniają. Zawarte w tomie eseje są kontynuacją myśli rozwiniętych w pierwszym tomie, który ukazał się dekadę wcześniej, pozostawiając pytanie, czy powstanie tom trzeci.