Zbigniew Nienacki vs Charles Dickens

Wiele osób mogłoby sądzić, że konwencja „rozmów zmarłych” straciła swoje miejsce w literaturze, zarówno polskiej, jak i światowej. Współczesne powieści często skupiają się na głębokich analizach psychologicznych i fizjologicznych detalach, odrzucając tradycyjne formy narracji. Czy jednak musimy całkowicie rezygnować z tych dawnych konwencji? Michał Radoryski w swojej książce udowadnia, że jest inaczej. Na kartach tej powieści zmarli – a są to postacie dobrze znane polskim czytelnikom – prowadzą rozmowy na tematy poważne i błahe, nawiązują osobiste relacje i spierają się o drobiazgi. Cała ta interakcja dzieje się w scenerii, która jest zarówno fantastyczna, jak i realistyczna, choćby dzięki obecności miejsc takich jak National Gallery w Londynie czy Muzeum d’Orsay w Paryżu.Centralnym elementem opowieści Radoryskiego jest odkrywanie prawdy związane z wątkami i postaciami z twórczości Zbigniewa Nienackiego. Główną postacią jest sam Nienacki, jednak w wersji zaskakująco odmienionej od tej, jaką było można odnaleźć w jego własnych narracjach. Budzi się on w swoim domu w Jerzwałdzie, gdzie odwiedzają go duchy zaczerpnięte z wielkich galerii sztuki, przywołane przez Karola Dickensa, autora „Opowieści wigilijnej”. Fantastyczny i nieco szalony pomysł Radoryskiego został zrealizowany z brawurą i precyzją, nie pozostawiając miejsca na wpadki czy powierzchowne żarty. W powieści, oprócz duchów i zjaw, pojawiają się również znani aktorzy oraz fikcyjne postacie z literatury i filmu, którym autor nadaje nowe atrybuty i wprowadza w zaskakujące konteksty. To dzieło jest nie tylko polemiką z twórczością Nienackiego, ale także reaguje na klasyki takie jak „Mistrz i Małgorzata” czy „Rękopis znaleziony w Saragossie”. Jest to dynamiczna, intrygująca i pełna humoru książka, która stanowi powiew świeżości na polskim rynku wydawniczym.