Zarys dziejów gospodarczych świata

Dwutomowe dzieło "Zarys historii gospodarczej świata" nie jest typowym podręcznikiem akademickim. Autor, zamiast skupiać się jedynie na edukacyjnym aspekcie, starał się zainicjować dyskusję i zainteresować szersze kręgi społeczne poruszanymi tematami. Dzięki temu książka staje się bardziej intelektualną publicystyką niż klasycznym podręcznikiem. Kwiatkowski, jako umysł renesansowy, ukazał w dziele szeroką panoramę dziejów gospodarczych świata, czerpiąc z literatury różnych krajów, w tym Polski, Niemiec, Francji i Anglii. Jego wszechstronna erudycja objawia się przez znakomitą syntezę wiedzy, którą przyswoił z wielości dziedzin, takich jak humanistyka, ekonomia, chemia czy fizyka. Kwiatkowski przykładnie unikał wpływów doktrynalnych, nie wpisując swojej pracy w schematy marksizmu-leninizmu, co podkreśla jego niezależność intelektualną. Jako niezwykłe zjawisko należy uznać jego ścisłe nawiązywania do nauk takich jak fizyka, chemia, matematyka i biologia, co jest rzadkością wśród humanistów. Jan Nowak-Jeziorański z uznaniem mówił o Kwiatkowskim jako osobie pełnej przeciwieństw – techniku zakochanym w historii, a zarazem wybitnym polityku i działaczu gospodarczym, co dodatkowo wzbogaca złożoność jego charakteru.