Zakazany ogród Stalina. Jak naukowcy (nie) uratowali mieszkańców Leningradu

W lecie 1941 roku niemieckie siły zbrojne otoczyły Leningrad, odcinając miasto od dostaw jedzenia na niemal trzy lata, co spowodowało śmierć z głodu około 750 tysięcy ludzi. Tę tragedię można było uniknąć. Podczas gdy w pośpiechu ewakuowano najcenniejsze zbiory sztuki z Ermitażu, nikt nie zadbał o niezwykle cenne nasiona przechowywane w Instytucie Roślin tuż obok. Ten pierwszy na świecie bank nasion miał potencjał uratować nie tylko Leningrad, ale także rozwiązać problem głodu na świecie.Świadomość wartości tych zasobów mieli nie tylko naukowcy, ale również wojska niemieckie usilnie próbujące przejąć tę kolekcję. W mieście, gdzie na ulicach ludzie umierali z głodu, botanicy bronili zgromadzonych nasion przed kradzieżą i gryzoniami. Ich działania mogły mieć dalekosiężne skutki dla przyszłych pokoleń.W oparciu o niepublikowane dotąd materiały, Simon Parkin opisuje poruszającą historię poświęcenia ludzi z Instytutu Roślin, którzy w najtrudniejszych chwilach oblężenia ryzykowali swoje życie dla nauki. "Guardian" podkreśla skrupulatność i bogactwo tego opracowania, które odkrywa mniej znany fragment historii XX wieku. "The New York Times" zauważa epickość moralnych dylematów, przed którymi stanęli bohaterowie tej opowieści, a "Kirkus Review" zwraca uwagę na dramatyczne poświęcenie Nikołaja Wawiłowa i jego zespołu, oddane za pomocą osobistych dokumentów oraz relacji świadków. Jonathan Dimbleby, autor "Endgame 1944", również dostrzega moc tej inspirującej narracji, która jest nie tylko poruszająca, ale i niezwykle wciągająca.