Żądze namiętności

Kiedy byłam małym dzieckiem, udawałam się często do lokalnej biblioteki , by sprawdzić romanse jakimi ta dysponowała, czułam wówczas obawę aby bibliotekarka mnie nie osądziła przez pryzmat wyborów literackich jakich wówczas dokonywałam, wkrótce jednak odkryłam magiczne zbiory Johanny Lindsey mojej ciotki. Właśnie skończyłam czytać wszystko, co Kathleen Woodiwiss kiedykolwiek napisała (a nie było tego dużo) i miałam ochotę na więcej i więcej romansów….. Moja ciotka była zapaloną czytelniczką romansów i miała wszystkie książki Lindsey wyłożone na kilku półkach w swojej piwnicy. 

Mam wiele szczęśliwych wspomnień z Lindsey. Przesunąłem się o jedenaście miliardów lat do przodu i byłam ciekawa, jak „Żądze namiętności” poradzą sobie z moją własną nostalgią i sentymentem dawnych lat. Okazuje się, że nie da się przeżyć na nowo tych wspaniałych dni z czasów dorastania, ale można…. Odkryć nowe, równie wspaniale, choć zgoła inne, przecież wszyscy się zmieniamy. Nie chodzi o to, że „Żądze namiętności” są książką genialną, wciąż jednak widoczny jest ten charakterystyczny obraz romansu widzianego oczami autorki, znany mi z czasów słusznie minionych. 

Fabuła jest dość standardowa jak na dokonania naszej ulubionej pisarki, z widocznym ukłonem w stronę gotyku, czyli okresu historii cieszącego się szczególnym uznaniem Lindsey. Bohaterka, Brooke Whitworth musi podróżować do ponurych wrzosowisk Yorkshire, aby poślubić Dominic Wolfe, ponieważ Wolfe i jej brat mieli długoletnią waśń i liczne spory miedzy sobą, które kolejno doprowadziła do trzech pojedynków miedzy nimi! Książę Regent myśli, że łącząc obie rodziny w małżeństwie, pozbędzie się walk i sporów toczonych miedzy ich przedstawicielami. Czy słusznie? 

Widać, że styl narracji Lindsey się zmienił na przestrzeni lat. Nie ma tu wymuszonego uwodzenia, widoczna jest za to subtelna gra słów miedzy bohaterami. Brooke jest znacznie bardziej skomplikowaną i złożona postacią aniżeli bohaterki innych książek Lindsey. Ma skomplikowane relacje z matką. Ma też ciekawe hobby, liczne talenty i zainteresowania – konkretnie medycynę i hodowlę koni. Dominic nie trzyma się tak dobrze - jest zrzędliwy i trudny w towarzyskich kontaktach, ale nie dominuje w sposób otwarty nad nasza bohaterka, nie ma tu miejsca na wyraźny patriarchat. Rezultat jest trochę nijaki, bowiem główny bohater jest przystojny i wylewny, ale nie jest przy tym jakoś bardzo bohaterski czy interesujący w oczach czytelników. Przez większość książki jest po prostu chronicznie niedoinformowany i to jest podstawą jego wewnętrznego konfliktu. 

Szczerze mówiąc, rzeczą, która najbardziej podobała mi się w tej książce, było porównanie jej do dawnych Lindseyów i ponowne przeżycie moich wczesnych romansowych dni na kartach innych książek autorki. „Żądze namiętności” to dobra propozycja od autorki cenionych romansów dla wszystkich czytelników pragnących poczuć ciepło na sercu, nutkę ekscytacji, ulotne pragnienia i…. wizję wielkiej miłości miedzy dwojgiem pozornie różnych od siebie ludzi!

„Żądze namiętności”  autorstwa Johanny Lindsey to publikacja z 2016 roku, minęło więc kilka lat i to dobry czas aby nadrobić literaturę z gatunku romansu wobec burzliwego lata jakie mamy tego roku! 

Książka Johanny Lindsey to lekki romans historyczny skupiony wokół Brooke Whitworth i Lorda Dominica Wolfe'a, których rodziny są  zadeklarowanymi wrogami. Po tym jak Dominic i brat Brooke angażują się w nie jeden, nie dwa, ale TRZY pojedynki, książę regent wkracza do akcji i nalega, by Brooke i Dominic się pobrali. Jeśli odmówią, stracą znaczną część swoich posiadłości ziemskich. Ciekawy szantaż miłosny, co?

Bez lojalnych uczuć wobec swojej rodziny, Brooke nie jest tym razem wkurzony o konieczność opuszczenia jej rodziny, ale Dominic jednocześnie nienawidzi rodziny Brooke i postanowił zrobić wszystko, co w jego mocy, aby ją opuścić.

jednak gdy powabna Brooke przybywa do jego posiadłości, Dominic znajduje coraz więcej powodów wobec których…. Trudno mu ją odrzucić, jednocześnie wciąż trzyma w sobie urazę do jej brata, i nic nie będzie w stanie go uspokoić, dopóki nie ujrzy sprawiedliwości rozumianej jako zemsta!

Czy Brooke może sprawić, że Dominic ją pokocha?

Jeśli jesteś drogi czytelniku równie stary jak ja, będziesz pamiętać historie JH z dawnych lat, autorka dała nam się zapamiętać jako pisarka świetnych romansów, które mają w sobie potencjał na opowieści totalnie absorbujące wyobraźnię! Taką  Johanna Lindsey pamiętam i taką widzę ją w „Żądzach namiętności”! Wielu czytelnikom ta książka przypadnie do gustu i nie będą mieli problemu, czy nawet nie zauważą, nieco rozwodnionej fabuły, braku palącej od środka namiętności, czy nudnych, pozbawionych wyobraźni dialogów, ponieważ wiele obecnych romansów historycznych cierpi na tą samą chorobę – skupiają się na akcji, nie zaś wewnętrznych przeżyciach bohaterów, jak czyniła to chociażby J. Austen w Dumie i Uprzedzeniu! Nie zrozum mnie źle, historia nie jest lepsza lub gorsza niż przeciętny romans historyczny, i to jest w porządku jeśli traktować ów lekturę jako „guilsty pleasure”J 

Zostawiam 4 gwiazdki, to dobra lektura na wakacyjne popołudnia przy kubku herbaty i deszczem za oknem, akurat na niebie jest wielka burza gdy pisze tę recenzje dla was, życzę zatem więcej słońca wszystkim;-)