Współczesna dramaturgia rosyjskojęzyczna: nowe tendencje (wesja pol-ros)

Na początku XXI wieku badacze, tacy jak Erika Fischer-Lichte, Dariusz Kosiński i Siergiej Ławliński, zauważyli, że zmiana w dramaturgii związana jest z rosnącym znaczeniem paradygmatu performatywności. Obecnie zjawisko powrotu performatywnego uznawane jest za kluczowy element współczesnego myślenia kulturowego i praktyk kulturowych. Warto podkreślić, że performatywność tekstu dramaturgicznego jest postrzegana nie tylko w kontekście teatralnej inscenizacji, ale także jako ważny element poetyki. W prezentowanej czytelnikom kolekcji badań zawarto pogłębione spojrzenie na współczesny dramat jako narzędzie do interpretacji rzeczywistości, formę autorefleksji i źródło nowych koncepcji.