Walcząc z ciszą

Dla wielu ludzi dźwięk stanowi coś odległego i niematerialnego. Całe życie staramy się izolować od hałasu, by skoncentrować się na tym, co uważamy za istotne. Jednak co, jeśli wyraźność umysłu okupiona ciszą prowadzi do tego, że ten niesamowity szmer w tle staje się bezcenny?Od najmłodszych lat byłem w walce o przetrwanie. Z rodzicami, którzy cudem uniknęli więzienia, i dwoma młodszymi braćmi, którzy prawie zostali oddani do rodziny zastępczej, nauczyłem się unikać ciosów, które niesie życie. W moim dzieciństwie brakowało mi czegokolwiek, co mogłem z dumą nazwać swoim, ale od momentu, gdy poznałem Elizę Reynolds, to ona stała się moim światem. Uzależniłem się od niej i od naszej wspólnej ucieczki do stworzonej przez nas rzeczywistości. Chociaż spotykaliśmy się z innymi ludźmi, żaden wieczór nie mijał bez dźwięku jej głosu w moich myślach.Nie przewidziałem, że spotkam miłość mojego życia w wieku trzynastu lat, ani że jako dwudziestojednolatek zacznę tracić słuch. Jednak obie te sytuacje stanęły na mojej drodze. Teraz toczę największą bitwę swojego życia, zbliżam się do granicy przegranej. Walczę o swoją karierę, zmagam się z mroczną ciszą i walczę dla niej. Co noc, kiedy odpływa w sen, wydaje głębokie westchnienie. To chyba właśnie tego dźwięku będzie mi najbardziej brakować.