Szept w popiołach jutra

Do napisania recenzji tej książki zbierałam się dłuższy czas.. dlaczego? Przez całą książkę mamy do czynienia z przemocą domową, co już samo w sobie było dla mnie trudne do przyswajania. Pojawił się także taki jeden wątek, który był niby piękny i dający nadzieję ale jednak budzący wątpliwość, wybaczcie, nie mogę zdradzić więcej, ale czytając książkę będziecie mi wdzięczni za brak spojlera. Natomiast punktem kulminacyjnym mojego braku kontaktu było zakończenie! Co tu się odwaliło... Mimo dania sobie dłuższego czasu, dalej nie jestem w stanie się z tego otrząsnąć i zrozumieć.

Te moje emocje są doskonałym powodem dla którego czytam książki Moniki Cieluch. Dosłownie każda jej książka jest z jednej strony piękna i milutka a z drugiej lubi zadawać ból.
Czy czytanie takich książek podchodzi pod masochizm? 😂


Krótki zarys fabuły, bez spoilerów!
Inka żyje w nieszczęśliwym małżeństwie, gdzie przemoc psychiczna jest na porządku dziennym.
Przed laty wraz z mężem podjęła decyzję, że zrezygnuje ze swojego życia zawodowego, by wychowywać ich dzieci oraz zajmować się domem.
To mąż przynosił do domu pieniądze i ostatnio coraz częściej dochodziło między nimi o to do kłótni. Zarzucał jej brak wykształcenia, brak dochodów, tego, że zrobiła się typową kurą domową i wcale o siebie nie dba. Zapomniał tylko ile pracy kobieta przez te lata wkładała w dbanie o dom, dzieci i ognisko domowe. Zajmowało jej to tyle czasu, że na dbanie o siebie brakowało dobry.

W wyniku coraz częstszej przemocy psychicznej i fizycznej, postanowiła uciec z domu do swojego rodzinnego Grudziądza. To tam zostawiła swoją prawdziwą miłość i przyjaźń.
Schronienie znajduje w domu Alicji i Szymka, którzy nie zapomnieli o wielkiej przyjaźni, która łączyła ich przed laty i chętnie przyjęli ją pod swój dach. Tam też niespodziewanie Inka trafia na Janka, mężczyznę, który wiele dla niej znaczył...

Czy kobiecie uda się ułożyć swoje życie na nowo?
Jak na rozwód rodziców zareagują dzieci?
Czy to prawda, że stara miłość nie rdzewieje?
**
Zdecydowanie namawiam na przeczytanie tej książki i przekonaniu się na własnej skórze o co jest tyle szumu. Moniko, żadna książka dotąd tak bardzo mnie nie rozwaliła.. serio.