Św. Rita (magnes na lodówkę)

Święta Rita z Cascii, znana również jako Margherita Lotti, przyszła na świat w 1381 roku w Roccaporena, małej miejscowości położonej w pobliżu Cascii w Umbrii, w środkowej części Włoch. Zmarła 22 maja 1457 roku i jest jedną z najbardziej szanowanych świętych Kościoła katolickiego, zwłaszcza we Włoszech oraz Ameryce Łacińskiej.Od najmłodszych lat Rita marzyła o wstąpieniu do zakonu, lecz zgodnie z wolą rodziny została wydana za mąż. Jej partnerem życiowym był Paolo Mancini, człowiek porywczy i uwikłany w lokalne spory. Małżeństwo trwało 18 lat i w tym czasie urodziła dwóch synów. Po tragicznej śmierci męża z rąk zemsty rodowej, jej synowie planowali pomścić ojca. Rita modliła się, by udało się tego uniknąć, nawet jeśli miało to oznaczać ich przedwczesną śmierć. Niedługo potem obaj synowie zmarli, przypuszczalnie z powodu choroby, co według Rity było znakiem Bożego miłosierdzia.Po utracie męża i synów wstąpiła do klasztoru augustianek w Cascii. Początkowo odmówiono jej przyjęcia z powodu jej przeszłości i konfliktów rodzinnych. Dopiero po mediacjach duchownych i pojednaniu zwaśnionych rodzin, Rita dołączyła do wspólnoty. W zakonie oddała się modlitwie, umartwieniom i pokucie, znana była z pokory i daru jednoczenia ludzi. W 1442 roku podczas modlitwy przed krzyżem otrzymała stygmat, ranę na czole, przypominającą koronę cierniową Jezusa. Z powodu tej rany żyła przez wiele lat w odosobnieniu.Po jej śmierci z jej ciała miał się unosić przyjemny zapach, a wielu wiernych doznawało łask za jej wstawiennictwem. Ciało świętej Rity nie uległo rozkładowi i jest przechowywane w szklanym sarkofagu w Cascii. Kult świętej rozszerzył się szybko, zwłaszcza jako patronki od spraw trudnych i beznadziejnych. Jej imię jest znane na całym świecie, a wielu ludzi zwraca się do niej w momentach kryzysu. Kościół w Cascii, gdzie spoczywa jej ciało, przyciąga licznych pielgrzymów. Święta Rita symbolizowana jest przez różę, która odnosi się do wyjątkowego wydarzenia z jej życia.